زیارت امامان(ع) -ثواب زیارت امامان(ع) ۱۳۹۱/۰۲/۱۴ - ۲۸۰۴ بازدید

زیارت کدام یک از ۱۴معصوم ثواب بیشتری دارد و چرا؟ ممنون

در روایات، برای زیارت تمامی اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) ثوابهایی ذکر شده است که برای انسان توفیق زیارت هر کدام حاصل شود باید از فرصت استفاده نماید «کلهم نور واحد».- در بین همه معصومین (علیهم السلام) بیش از همه بر زیارت امام حسین (علیه السلام) تاکید شده و خود معصومین (علیهم السلام) مردم را به این زیارت ترغیب و تشویق کرده اند.
- در روایات تاکید شده که اگر کسی قبر امام حسین(علیه السلام) را ریارت نکند حقی از حقوق رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) را ضایع کرده و چنین فردی ایمانش و دینش ناقص است.
- زیارت امام رضا(علیه السلام) نیز مورد سفارش و تاکید است اما نه به اندازه زیارت امام حسین (علیه السلام).روایتی در این مورد به دست ما رسیده است، اما اشاره به فضلیت از یک جهت خاص است ولی زیارت امام حسین (علیه السلام)اشمل است. بنا به آنچه در روایتی آمده است علی بن مهزیار را از امام جواد علیه السلام میپرسد: «عَنْ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی جَعْفَرٍ ع جُعِلْتُ فِدَاکَ زِیَارَةُ الرِّضَا ع أَفْضَلُ أَمْ زِیَارَةُ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَیْنِ ع فَقَالَ زِیَارَةُ أَبِی أَفْضَلُ وَ ذَلِکَ أَنَّ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَزُورُهُ کُلُّ النَّاسِ وَ أَبِی لَا یَزُورُهُ إِلَّا الْخَوَاصُّ مِنَ الشِّیعَةِ .
علی بن مهزیار گوید به امام جواد (علیه السلام )عرض کردم فدایت شوم زیارت حضرت رضا (علیه السلام) افضل است یا زیارت امام حسین (علیه السلام) حضرت فرمودند: زیارت پدرم امام رضا (علیه السلام )افضل است چون امام حسین (علیه السلام) را تمامی مردم زیارت می کنند و پدرم را تنها شیعیان خاص زیارت می کنند.» (الکافی، ج4 ، ص 584) علت آن این است که امام رضا (علیه السلام) را تنها خواص از شیعیان که شیعه اثنی عشری هستند زیارت می کنند.
- اما در عین حال براى زیارت هیچ امامى، به اندازه زیارت حسین بن على(علیه السلام) در ( کربلا ) تاکید نشده است و حتى براى زیارت رسول خدا(صلی الله علیه و آله وسلم) هم آن همه سفارش و دستور نیست.گاهى در روایات، زیارت کربلا، از زیارت کعبه هم برتر و بالاتر به حساب آمده است و براى زیارت سیدالشهدا، پاداشى برابر دهها و صدها حج و عمره بیان شده است، باید راز قضیه را فهمید. لحن و بیانى که در احادیث مربوط به زیارت سیدالشهدا(علیه السلام) به کار رفته است، بسیار جدى و آمیخته با تاکیدات فراوان است .
روایات فراوانی ضرورت زیارت را در هر حال و همواره مطرح مى کنند، آن را براى یک شیعه و پیرو امام، در حد یک ( فریضه ) مى شمارند و ترک آن را بسیار ناپسند مى داند و هیچ عذر و بهانه و خوف و خطر را مانع از آن به حساب نمى آورد و به رسمیت نمى شناسد.
- از میان انبوه روایات گوناگون، به چند نمونه اشاره مى کنیم:
امام صادق(علیه السلام)در دیدار با یکى از اصحاب برجسته اش به نام ( ابان بن تغلب )، از وى مى پرسد: اى ابان، کى به زیارت قبر حسین رفته اى ؟ابان پاسخ داد: مدتى است طولانى که به زیارتش نرفته ام. امام(علیه السلام) فرمودند: سبحان الله...تو از بزرگان و روساى شیعه هستى ودر عین حال، حسین(علیه السلام)را رها کرده و به زیارتش نمى روى؟...( کامل الزیارات، ص 331، سفینه البحار، ج !ص 565)
زیارت حسین رفتن، یک تکلیف مکتبى براى شیعه او و پیرو مکتب عاشورا است.
- بدون پیوند مرقد و مزار حسین(علیه السلام) شیعه بودن داراى خلل است.این مطلبى است که خود ائمه دین فرموده اند.امام صادق(علیه السلام) فرمود: هر کس به زیارت حسین (علیه السلام) نرود تا بمیرد، در حالیکه خود را هم شیعه ما بداند، هرگز او شیعه ما نیست.و اگر از اهل بهشت هم باشد، او مهمان بهشتیان است (وسائل الشیعه، ج 10 ص 336، حدیث 11 بحار الاءنوار، ج 98 ص 4.) امام صادق(علیه السلام) در جاى دیگر فرمود: کسى که توانایى زیارت حسین را داشته باشد ولى زیارت نکند، نسبت به پیامبر اسلام و ائمه ( عاق ) شده است.( وسائل الشیعه، ج 10 ص 333، حدیث 2.) و نیز، آن حضرت فرموده است: «زیارت حسین بن على(علیه السلام)، بر هر کسى که او را از سوى خداوند، امام مى داند لازم و واجب است؛ زیاره الحسین بن على واجبه على کل من یقر للحسین بالاءمامه من ا لله عزوجل»( وسائل الشیعه، ج 10 ص 346 حدیث 5.) و اینکه هر که تا هنگام مرگ، به زیارت امام حسین (علیه السلام) نرود، دین و ایمانش نقصان دارد.( کان منتقص الدین، منتقص الایمان.(بحار الانوار ، ج 98 (بیروتى) ص 4).
گویا بین اعتقاد به امامت و رهبرى، با رفتن به زیارت، ملازمه است و زیارت عمل به تعهد و وفاى کامل به پیمانى است که بین هر امام و پیروان او برقرار است.
معصومین برای زائر امام حسین ( علیه السلام) دعا می کنند: معاویه بن وهب، نقل مى کند که: امام صادق(علیه السلام)به من فرمود، هرگز زیارت حسین(علیه السلام)را به خاطر ترس، رها مکن. هر کس زیارت آن حضرت را واگذارد و به سبب ترس، زیارت نکند، حسرت فراوان خواهد دید.اى معاویه!آیا دوست ندارى که خداوند تو را در میان کسانى ببیند که پیامبر دعایشان کرده است؟آیا دوست ندارى که با فرشتگان همدوش باشى و در قیامت، بى گناه به محشر آیى و جزء کسانى باشى که با پیامبر دست مى دهند؟!...( کامل الزیارات، ص 117.)
- موضوع زیارت امام حسین(علیه السلام) مختص به زمانی خاص نیست بلکه اصلی اساسی و کلیدی در همه زما نها و برای همه اهل ایمان است
- آنچه درزیارت حسین بن على(علیه السلام) بسیار چشمگیر است، ثوابهاى کلان و پاداشهاى عظیم و محیر العقولى است که در روایات ائمه، براى آن بیان شده است.امام صادق(ع) در روایتى، براى زیارت حسین بن على، ثوابى همچون پاداش نبرد در رکاب پیامبر و امام عادل بیان مى کند. در جاى دیگر، پاداشى همچون اجر شهیدان بدر را نوید مى دهد و در احادیث بسیارى، ثواب حج و عمره مکرر رابراى آن بر مى شمارد.و در سخنى، امام صادق (علیه السلام)، براى کسى که به زیارت حسین برود، با این خصوصیت که نسبت به حق آن حضرت، معرفت و شناخت داشته باشد ( عارفا بحقه ) پاداش آزاد کردن هزار برده، و آماده کردن هزار اسب براى مجاهدان راه خدا را بشارت داده است و با تعبیرات دیگر، پاداشهایى کمتر و بیشتر نقل شده است.راز آن چیست؟ دلیل این همه تاکید بر زیارت امام حسین (علیه السلام)چیست ؟علاوه بر پاداش زیادتر و تاکید بیشتر نسبت به زیارت قبر حسین بن على (علیه السلام) از نظر مناسبتهاى زمانى هم آن فوق العادگى، کاملا محسوس است.
همانگونه که شیعیان آن حضرت، در هر مناسبت و مجلس و محفلى - حتى مراسم شادى و جشن هم - از حسین یاد مى کنند و یاد او رانمک هر مجلس مى دانند، ائمه هم نسبت به زیارت او - از دور یا نزدیک - اینگونه اصرار و تاءکید داشته اند.
درروایات مربوط به زیارت هم، در هر فرصت و مناسبتى، در تمام ایام و فصول سال، در همه حالات سفر و حضر، غم و شادى ، اعیاد و وفیات، شبهاى قدر، مبعث، فطر،نیمه شعبان، غدیر، عاشورا، و ...دستور یه زیارت حسین بن على(علیه السلام) داده اند.و بیش از همه ائمه و حتى رسول خدا، به زیارت سیدالشهدا تاکید شده است.
اینهابراى چیست؟مى توان گفت براى این است که، عاشوراى حسین و حادثه کربلا، ( سمبل ) است. همچنانکه مخالفت و دشمنى دشمنان هم، بیش از همه، با نام و یاد و مزار مظلوم کربلا بوده است چرا که کربلا در نظرشان سمبل مقاومت بوده است. از امام صادق(علیه السلام)، روایت شده است که: خواستار سکونت در بهشت باید زیارت ( مظلوم ) را رها نکند.
مى پرسند: مظلوم کیست؟ مى فرماید: حسین است. هر کس با شوق به او و محبت به رسول الله و فاطمه و على، او را زیارت کند بر سفره هاى بهشتى مهمان اهل بیت خواهد بود.( وسایل الشیعه ج 10 ص 387.) تاکیدى که امام، روى عنصر ( مظلومیت ) در زیارت سید الشهدا دارد، جاى دقت و تامل است و انگیزه حمایت از مظلوم و احیاء یاد او و سپاس از فداکارى انسانى والا در برابر ظالمان را بیان مى کند.
بایدبه تاریخ نگاه کرد، تا هم عمق تاءثیر عاشورا را در سرنوشت اسلام و مسلمین دریافت، و هم میزان خصومت دشمنان را با این (مزار) و ( تربت )، شناخت.تبلور درخشان خط ائمه، در حرکت عاشورا بود و کینه توزى شدید دشمنان حق و اهل بیت هم، در مخالفت با آن حضرت، و اثرات شهادتش انجام مى گرفت.حتى سالها بعد از نابودى امویان هم، بخش عظیمى از جامعه، همچنان دچار ضایعات و عوارض و آثار سوء تبلیغات و تعلیمات مسمومى بود که در آن دوره خفقان و در آن ( هزار ماه سیاه ) ایجاد شده بود.
تشویق موکدبه زیارت کربلا، در جهت خنثى کردن و محو نمودن هر چه بیشتر آن ضایعات و سموم بود.کربلا، از یک سو، سمبل مظلومیت آن پیشوایان عدل بود، و از سویى، مظهر دفاع بزرگ آل على و عترت پیامبر، از اسلام و قرآن، حتى به قیمت جانهاى عزیز و گرانقدرو قتل عامهاى شگفت و هولناک.
توجه و روى آوردن به مزار سید الشهدا، در واقع تکرار و یادآورى همه روزه و همواره حق و مظلومیت و تکلیف و تعهد بود، تا دلها به آن جهت و آن سو، تمایل پیدا کند و امت اسلام، کربلایى شود و فکر و ذکر و نشست و برخاست و آغاز و انجام شیعه، همواره حسینى گردد.
دوست عزیز؛ خداونداگر براى زیارت کربلاى حسین، پاداش هزار حج و عمره مى دهد، چون حج هم به برکت عاشورا باقى مانده است.حج را هم حسین زنده کرد.حیات اسلام در سایه خون پاک شهیدان کربلا بود.اگر نامى و سخنى از پیامبر و کعبه و قبله و وى و دین و قرآن مانده است، به برکت وجود حسین و خون و شهادت اوست.
اسلام، مدیون سید الشهداء است.از اینجاست که مى گوییم:کربلا، همه چیز ماست، چون اساس دین را حفظ کرد.
مگر نه اینکه امویان، کمر به هدم اسلام بسته بودند؟! مگر نه اینکه برنامه هاى ضد اسلام رجعت طلبان، در راستاى ارزشهاى جاهلى، یکى پس از دیگرى احیا مى شد؟مگر نه اینکه آل امیه، اسلام را به بازیچه گرفته بودند و خلافت اسلام را همچون توپى میان خود دست به دست مى گرداند؟! مگر نه اینکه حسین بن على (علیه السلام) فرمود:
در شرایطى که امت اسلامى به والى و زمامدار ناپاک و نالایقى همچون( یزید ) گرفتار شده است، ( فعلى الاسلام السلام ) باید با اسلام خداحافظى کرد و با دین، بدرود گفت؟! بنابر این، حرکت عاشورا، پیش از آنکه یک نهضت شیعى و در جهت احیاى حق آل محمد باشد، یک حرکت اسلامى و براى نجات دین خدا بود، که در آستانه زوال و نیستى قرار داشت.
پس کربلا، تنها مربوط به شیعیان نیست، بلکه قبله گاه همه مسلمین است، چرا که فسق علنى یزید و بدعتها و تحریفها و ستمها و اسلام زدایى هاى بنى امیه،ازنظر اهل سنت هم مطرود و محکوم است و ایستادن در مقابل آن رجعت فاحش یک عمل ارزشمند!...
آن همه تاکید، براى آن است که حسین، اسلام را زنده کرد و خون او، بقاء دین را بیمه نمود.
پس، چون کربلاى حسین، مظهر و سمبل و اسوه است، مزار او نیز چنین است و زیارت قبرش هم، بیش از همه مورد سفارش پیشوایان دین است. زید بن شحام گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم : براى زائر قبر امام حسین (علیه السلام ) چه مى باشد؟ فرمود: «همانند کسى است که خدا را در عرش دیدار نموده باشد». گفتم: براى کسى که یکى از شما را زیارت کند چه مى باشد؟ فرمود: «همانند کسى است که رسول خدا (صلی الله علیه و اله) را زیارت نموده است » . (منتخب کامل الزیارات ، ابن قولویه ، ص 281)
با استفاده از کتاب :کربلا کعبه دلها - اثر:جواد محدثى.
به امید به اینکه خداوند متعال توفیق زیارت حضرتش را در دنیا و شفاعتش را در روز قیامت نصیب ما گرداند، در پایان حدیثی را به عنون خاتمه بحث می آوریم که اشاره به برکات زیارت مولایمان دارد: امام صادق (علیه السلام) به عبدالملک خثعمى فرمود: «زیارت حسین بن على (علیه السلام) را ترک مکن و دوستانت را نیز به آن فرمان بده، تا خداوند بر عمرت افزوده و روزیت را زیاد گرداند. خداوند سبحان زندگانى تو را در سعادت قرار خواهد داد، و نمى میرى مگر سعادتمند، و تو را در سلک سعادتمندان خواهند نوشت » ( منتخب کامل الزیارات، ابن قولویه، ص 292 )

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.




حاصل جمع را در کادر وارد کنید