ویژگی های امام

امامت حضرت ابراهيم(ع)

چرا مي‌گويند حضرت ابراهيم(ع) به مقام امامت رسيد؟

خداي تعالي در قرآن كريم مي‌فرمايد: و هنگامي كه خداوند ابراهيم را به كلماتي يعني امور و تكاليفي آزمود و آنها را به پايان رسانيد و گفت: و اكنون من تو را امام براي مردم قرار می دهم و به امامت مردم منصوب مي‌دارم. ابراهيم گفت: و از فرزندان من؟ خدا فرمود: عهد من (يعني امامت) به ستمكاران نمي‌رسد.

مقام نبوت و امامت نزد خدا

مقام امامت از نظر خدا بالاتر است يا مقام نبوت؟ چرا؟

امامت آخرين مرحله سير تکاملي است پيامبران در مقام نبوت و رسالت تنها فرمان حق را دريافت مي کند و به مردم ابلاغ مي کند اما در مرحله امامت اين برنامه ها را به اجرا در مي آورد. خواه از طريق تشکيل حکومت يا غير آن باشد، امامت علاوه بر بيان ابلاغ رسالت در حقيقت مجري احکام شريعت هم هستند مرحله تحقق بخشيدن به تمام برنامه هاي الهي است.
قبل ازهر چيز براي روشن تر شدن اين سئوال بايد جايگاه «امامت» در «نبوت» را بررسي کرد. به طوري که از اشارات موجود در آيات و تعبيرات مختلفي که در احاديث وارد شده برمي آيد کساني که از طرف خدا ماموريتي دارند داراي مقامات مختلفي بوده اند.

امامان و بهشت هفتم

آيا به غير از پيامبر اكرم(ص)، هيچ يك از امامان و پيامبران ديگر، بهشت هفتم يا به عبارتى آسمان هفتم را نخواهند ديد؟

براى آن كه حقيقت امر روشن گردد، توجه به چند نكته كليدى در ابتدا لازم است؛ هر چند بايد هر يك از آنها در نگاشته‏اى مستقل پيگيرى شود؛ اما سعى مى‏كنيم به مسائل اساسى آن اشاره كنيم.

معصومان و ترس از ماديات

آيا معصومان ترس از ماديات نداشته‏اند، يا اين كه داشته‏اند ولى بر آن غلبه نموده‏اند؟

معصومان(ع) و نيز در مراتب بعدى، اولياى الهى تنها عشق به خداوند متعال دارند و از آن جا كه عشق به حضرت حق اقتضا مى‏كند كه قلب از التفات به غير او ممنوع باشد و تنها تعلق به محبوب، يعنى حضرت حق، داشته باشد. اين بزرگواران همواره از هر آنچه اين ياد و التفات و تعلق را منصرف كرده، به جاى ديگر مى‏برد، هراسناك بوده‏اند؛ و چون تعلق به مسائل مادى و دنيوى از زمره امورى بوده است كه موجب غفلت از ذكر و توجه انحصارى به حضرت حق مى‏شود، معصومان و اولياى الهى از نفوذ چنين تعلقاتى بيمناك بوده‏اند و همواره با زبانهاى گوناگون از خداوند متعال مى‏خواسته‏اند كه آنهارا از ورود به اين ورطه لغزان و خطرناك نجات دهد.

سرچشمه علوم خارق العاده ائمه(ع)

علوم خارق العاده ائمه(ع) از كجا سرچشمه مى‏گيرد؟ آيا سخنان آنان در زمينه علوم تجربى نيز معتبر است؟

يكى از آثار درجه اعلاى وجودى امام، علم خارق‏العاده او است و از آن‏جا كه از نظر كمالات وجودى، تأسى مرتبه «نبى» بوده و در واقع «امامت»، با «نبوت» اتصال و ارتباط بلافصل دارد؛ امام، وارث به حق علوم و كتاب‏هاى همه پيامبران است. امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «همه كتاب‏هاى آسمانى انبياى گذشته، نزد ما است، اينها را از آنان به ارث برده‏ايم. همان گونه كه آنان مى‏خواندند، مى‏خوانيم و همانند آنان از اين كتاب‏ها سخن مى‏گوييم. هيچ حجت الهى، در روى زمين خالى نخواهد بود كه از او چيزى بپرسند و او بگويد: نمى‏دانم». همان، ح 600.