ضرورت نبوت

ضرورت حجت و دوران محرومیت بني اسرائيل به مدت 400 سال از وجود پيامبر

با توجه به حديث « لو ان الامام رفع من الارض ساعه لساخت باهلها»و دلايل عقلي كه ضرورت وجود حجت را در هر عصر اثبات مي كند .فاصله هاي زماني كه زمين خالي از حجت بوده چگونه توجيه مي شود. مانند فاصله زماني عروج حضرت مسيح تا بعثت پيامبر ا سلام و نيز دوره اي كه مقدر شده بود بني اسرائيل 400 سال از وجود پيامبر محروم باشند كه با توجه به دعاهاي آن 120 سال از آن كم شد؟

با بررسي تاريخ اديان مشخص مي گردد که هيچ گاه زمين خالي از حجت نبوده است. در منابع قرآني و تاريخي پس از مرگ موسي دوازده نفر بر بني اسرائيل حکومت کردند، اين دوازده نفر قدرت سياسي نداشتند و رهبر معنوي بني اسرائيل بودند. قرآن به اين دوازده نفر اشاره آشکار دارد و از دوازده نقيب ياد مي کند (نگا: مائده، آيه 11 - آل عمران، آيه 11).
مفسران اسلامي مي گويند اين دوازده نفر در زمان حيات حضرت موسي انتخاب شدند (تفسير فخر رازي، ج 3، ص 563).
يوشع يکي از اين دوازده نفر بود و از هر سبطي يک نفر برگزيده شده بود (نگا: تاريخ اديان و مذاهب جهان، مبلغي آباداني، ج 2، صص 641 - 654 ، انتشارات حر).

دوران فترت بين بعثت پيامبر اسلام و حضرت عيسي(ع)

مي گوييم زمين هيچگاه از حجت الهي خالي نبوده. آيا اين در مورد فاصله زماني بين بعثت پيامبر اسلام و حضرت عيسي(ع) نيز درست است؟

با بررسي تاريخ اديان مشخص مي گردد که هيچ گاه زمين خالي از حجت نبوده است. در منابع قرآني و تاريخي پس از مرگ موسي دوازده نفر بر بني اسرائيل حکومت کردند، اين دوازده نفر قدرت سياسي نداشتند و رهبر معنوي بني اسرائيل بودند. قرآن به اين دوازده نفر اشاره آشکار دارد و از دوازده نقيب ياد مي کند (نگا: مائده، آيه 11 - آل عمران، آيه 11).
مفسران اسلامي مي گويند اين دوازده نفر در زمان حيات حضرت موسي انتخاب شدند (تفسير فخر رازي، ج 3، ص 563).
يوشع يکي از اين دوازده نفر بود و از هر سبطي يک نفر برگزيده شده بود (نگا: تاريخ اديان و مذاهب جهان، مبلغي آباداني، ج 2، صص 641 - 654 ، انتشارات حر).

خلیفه بین حضرت عيسى و حضرت رسول(ص)

با توجه به اين حديث كه: ( خداوند هيچگاه زمين را بدون خليفه نمى‏گذارد ) در فاصله بين حضرت عيسى و حضرت رسول(ص) چه كسى خليفه بوده؟

براي هر يك از پيامبران الهي، وصي و يا اوصياي متعددي بوده است و حفظ و نگه‏داري شريعت و آييني كه انبيا آورده بودند، بر عهده آنان بود. هم‏چنين در فاصله بين دو نبي، اوصياي پيامبران، حجت‏هاي خداوند بر خلق بوده‏اند. دوران فترت بين حضرت محمد(ص) و حضرت عيسي(ع) نيز به همين شكل بوده است. بعد از حضرت عيسي حواريين و اوصياي آن پيامبر، حجت‏هاي خداوند بر خلق بوده‏اند.

ضرورت نبوت

انسان چه نيازى به پيامبران دارد و چه ضرورتى موجب بعثت انبياء شده است؟

مى‏توان با دو تقرير كه هر يك مكمل ديگرى است، ضرورت نبوت را اثبات كرد.

تقرير اول:
در اين تقرير، با سه مقدمه مى‏توان ضرورت نبوت را اثبات كرد:
1. انسان براى اين آفريده شده كه با عبادت و اطاعت خداى متعال، شايستگى دريافت رحمت‏هايى را پيدا كند كه ويژه انسان‏هاى كامل است. اما از آن جا كه اين كمال و سعادتِ والا، جز از راه انجام دادن افعال اختيارى، حاصل نمى‏شود، مسير زندگى بشر دو راهه و دو سويه قرار داده شده است، تا زمينه گزينش براى وى فراهم شود.

رابطه قاعده لطف با قبل از بعثت پيامبر(ص)

قبل از بعثت پيامبر(ص) آيا در جزيره العرب شخص منذری وجود داشت؟ اگر نبود آيا با آن قاعده لطفی که در اثبات امامت استفاده می کنيم متناقض نيست؟

قاعده لطف، قاعده اي کلامي است در اثبات امامت به اين معني که «لطف الهي» بر اين تعلق دارد که راه هدايت بسته نباشد زيرا دين مجموعه و دستگاه فني و به هم پيوسته اي است که لاجرم براي فهم و درک و عمل به دستورات آن کارشناس آن نيز همراه آن بايد باشد. اسلام دين الهي است که توسط پيامبر اکرم(ص) به مردم عرضه شد و پس از ايشان بايد کساني از جانب خداوند معين شوند تا دين را به مردم معرفي کنند و ترويج نمايند. امام کارشناس حقيقي دين است که اسلام را به خوبي مي شناسد و به بهترين نحو به مردم مي شناساند. پس لطف الهي ايجاب مي کند که عنايت او همواره براي هدايت بشر، ساري و جاري باشد.