قبر

ارتباط قبر و برزخ

در عالم برزخ جسم مثالي و روح در آنجا صورت مي پذيرد پس چرا موقعي كه مي خواهند براي ميت تلقين بخوانند آن را داخل قبر و شانه هاي او را تكان مي دهند؟

ارتباط خاصى ميان «قبر برزخى» و «قبر خاكى»؛ يعنى، بين «روح انسان» در برزخ و «بدن مادى» او در قبر خاكى وجود دارد. اين ارتباط، در اصل از ارتباط روح وبدن مادى كه در طول زندگى دنيايى با يكديگر يك نوع اتحاد داشته‏اند، سرچشمه مى‏گيرد كه با قطع تعلّق روح از بدن پس از مرگ، به كلى از ميان نمى‏رود؛ بلكه يك نوع ارتباط در حد پايين‏ترى ميان روح برزخى و بدن مادى و خاكى وجود دارد كه ازآن تعبير به رابطه خاطره اي بين روح وبدن ،مي كنند.البته نه در حد و اندازه‏اى كه در زندگى دنيايى و در دوران تعلّق روح به بدن وجود داشت و نه با آن كيفيت و كميت؛ بلكه در ميزانى ضعيف‏تر و با كم و كيفى ديگر.

شب اول قبر

آنهايي که در دريا مي ميرند يا در بيابان شهيد مي شوند، شب اول قبر آنان چه موقعي است؟

براساس آيات و روايات، روح انسان پس از مرگ و انقطاع از بدن مادى، خود را با بدن برزخى و قالب مثالى مى‏يابد بدن مثالى، شباهت بسيارى به بدن دنيوى انسان دارد؛ ولى در عين حال بدنى است كه با نظام و قوانين عالم برزخ سازگار است و با بدن مادى دنيوى، تفاوت‏هايى دارد. نگا: عروج روح، صص 52 و 59. افزون بر اين كه در بيشتر موارد مقصود از واژه «قبر» در واقع مسائل برزخ است؛ مثلاً گفته شده است: «ان القبر روضه من رياض الجنة او حفرة من حفرالنار» ؛ بحارالانوار، ج 6، ص 159، روايت 19. «قبر يا روضه‏اى از رياض بهشت و يا جايگاه پستى از جايگاه‏هاى آتش است».

شب اول قبر

شب اول قبر چه اتفاقي مي افتد؟

از باب مقدمه ذكر اين نكته ضرورى است كه عالم برزخ واسطه‏اى است ميان عالم دنيا و عالم قيامت كه از تجردى غير تام برخوردار است يعنى موجودات برزخى هر چند مادى نيستند اما برخى لوازم ماده مانند مقدار و شكل را دارا مى‏باشند. روح انسان پس از مرگ به بدنى مثالى يا برزخى تعلق مى‏گيرد و مقصود از بدن مثالى، بدنى است كه از جنس ماده نيست و جرم و حجم و وزن ندارد اما از برخى لوازم و خصوصيات اشياء مادى مانند شكل و اندازه برخوردار است و در اين ويژگى‏ها مشابه بدن طبيعى شخص است.

وحشت قبر

حضرت علي(ع) در نهج البلاغه از تنهايي در قبر، وحشت قبر، و ... كه همه نشانگر بيان مادي عالم پس از مرگ است اشاره مي كند. مگر پس از مرگ روح از تن جدا نمي شود؟ پس تنهايي و احساس تنهايي در قبر يا وحشت قبر بي معني است و جسم حس و دركي از محيط خود ندارد. لطفا توضيح دهيد.

ارتباط خاصى ميان «قبر برزخى» و «قبر خاكى»؛ يعنى، بين «روح انسان» در برزخ و «بدن مادى» او در قبر خاكى وجود دارد. اين ارتباط، در اصل از ارتباط روح وبدن مادى كه در طول زندگى دنيايى با يكديگر يك نوع اتحاد داشته‏اند، سرچشمه مى‏گيرد كه با قطع تعلّق روح از بدن پس از مرگ، به كلى از ميان نمى‏رود؛ بلكه يك نوع ارتباط در حد پايين‏ترى ميان روح برزخى و بدن مادى و خاكى وجود دارد.
البته نه در حد و اندازه‏اى كه در زندگى دنيايى و در دوران تعلّق روح به بدن وجود داشت و نه با آن كيفيت و كميت؛ بلكه در ميزانى ضعيف‏تر و با كم و كيفى ديگر.

شب اول قبر

آيا اين مسأله حقيقت دارد كه در روز اول قبر افراد براي لحظه اي زنده مي شوند و به محض اين كه سر خود را بلند مي كنند، سرشان به سنگ قبر مي خورد و آن وقت است كه مي فهمند اينجا كجاست؟

عذاب قبر جسماني و روحاني است, ولي جسم و بدن برزخي معذب است نه بدن مادي و دنيايي . توضيح مطلب با توجه به دو نكته روشن مي شود: