موت

رهايي از وحشت مرگ‏

چگونه مى‏توانم از وحشتى كه مرگ در ذهنم ايجاد كرده، رهايى يابم؟

تفاوت روى آوردن چهره مرگ به مؤمنان و كافران، نشانگر آن است كه از ديدگاه معارف قرآنى و روايى، اعمال، افكار و اوصاف انسان نقش به سزايى در اين مهم دارد ؛ به صورتى كه سعادت و شقاوت بشر از درون آن مى‏جوشد و در واقع آدمى، بايد از خود و كرده‏هايش هراسان باشد . آموزه‏هاى دينى نيز با ارائه حقيقت مرگ و توصيف ابعاد آن، مى‏خواهد نگرش انسان را به خود تغيير دهد و آن را تصحيح كند ؛ يعنى، به او ياد دهد كه در عين زندگى در جهان مادى و كوشش براى برطرف ساختن نيازهاى خود، دلبستگى و وابستگى به آنها نداشته باشد .

ارتباط روح با بدن

ارتباط روح و بدن پس از مرگ چگونه است و آيا زيارت اهل قبور، آثار دنيوى و اخروى دارد؟

براساس آيات و روايات، ارتباط خاصى ميان روح انسان در برزخ و بدن مادى او در قبر خاكى وجود دارد . اين ارتباط، در اصل از ارتباط روح و بدن مادى - كه در طول زندگى دنيوى با يكديگر نوعى اتحاد داشته‏اند سرچشمه مى‏گيرد . ارتباط مزبور با قطع تعلّق روح از بدن، پس از مرگ، به كلى از ميان نمى‏رود ؛ بلكه يك نوع ارتباط در حدّ پايين‏ترى ميان روح برزخى و بدن مادى و خاكى وجود دارد . اين ارتباط در حد و اندازه‏اى نيست كه در زندگى دنيوى و در دوران تعلّق روح به بدن وجود داشت؛ بلكه در ميزانى ضعيف‏تر و با كيفيتى ديگر است .

فوايد ياد مرگ‏

ياد مرگ چه فوايدى دارد؟

امير مؤمنان‏عليه السلام، فوايد ياد مرگ را در امور زير مى‏داند:<BR>1 . ياد مرگ سبب بازداشتن انسان از بيهودگى و بازى‏هاى دنيوى مى‏شود: «به خدا سوگند، ياد مرگ مرا از هزل و بيهودگى منع مى‏كند»؛ نهج البلاغه، خطبه 84، ص 66 . .<BR>2 . انديشه مرگ مانع انجام دادن كارهاى زشت و ناروا است: «هان! (-( مرگ )-)برهم زننده لذت‏ها، تيره كننده شهوت‏ها و نابودكننده آرزوها را به ياد آريد ؛ آن‏گاه كه به كارهاى زشت شتاب مى‏آريد»؛ همان، خطبه 99، ص 92 . .<BR>3 .

مرگ طبيعى و ارادى

مرگ طبيعى و ارادى را بيان فرماييد؟

مرگ به دو نوع طبيعى و ارادى تقسيم مى‏شود :<BR>1. مرگ طبيعى همان تحوّل از نقصان به خروج، توجّه هر سافل به عالى و رجوع هر چيزى به اصل خودش است .

آزادي اموات‏

اينكه اموات در مواقعى مانند جمعه آزاد هستند ؛ آيا صحت دارد؟ چه افرادى اين‏گونه مى‏باشند و كيفيت آن چگونه است؟

براساس روايات و با توجه به ارتباط نسبى بدن برزخى با بدن مادى، ارواح انسان‏ها در برزخ، براساس منزلت و فضايلى كه در دنيا داشته‏اند، امور دنيوى را درك كرده، حتى به خانواده خود سر مى‏زنند و آنها را زيارت مى‏كنند . اين امر مى‏تواند در هر زمانى و براى هر فردى باشد ؛ ولى روز جمعه مشخص‏ترين زمانى است كه در روايات وجود دارد . در اين باره، تنها به ذكر دو روايت بسنده مى‏شود:<BR>1 . اسحاق‏بن عمار از امام كاظم‏عليه السلام پرسيد: آيا مؤمن خانواده خويش را زيارت مى‏كند؟ فرمود: آرى . گفتم: چقدر؟