خلقت انسان

انسان‏هاي قبل آدم(ع)

از نظر اسلام و اديان الهى، انسان‏ها فرزندان آدم و حوا بر روى زمين هستند؛ حال آنكه از نظر علمى با بررسى‏هايى كه شده معلوم گرديده انسان‏هايى وجود داشته‏اند به نام كرومانيون و نئاندرتال كه نمى‏توانسته‏اند صحبت كنند و خميده حركت مى‏كردند؛ به اين تناقض چگونه پاسخ مى‏دهيد؟

در روايتى از امام باقر(ع) نقل شده كه به جابر بن يزيد فرمود: گويا گمان مى‏كنى خداوند فقط اين عالم را آفريد و بس و گمان مى‏برى كه خداوند بشرى غير از شما نيافريده است؟

انسان های بعد از ما

بعد از ما آدماي ديگری هم می آیند؟

در اين باره دليل قاطعى وجود ندارد؛ ولى به طور كلى از نظر نصوص دينى و ديدگاه عرفانى و فلسفى، خداوند دائم الفيض است. رواياتى از معصومين(ع) نيز حكايت از آن دارد كه پس از اين مجموعه هستى، جهانى ديگر و انسان‏هايى ديگر خلق خواهند شد و با بهره‏گيرى از فيض و هدايت الهى، به كمال خود خواهند رسيد.

نقد نظريه تكامل تدريجي

آيا اصولي كه داروين و دانشمنداني مثل او در مورد تكامل (و خلقت) دارند با اصول خلقت در دين ما مطابقت داره؟


نظريه تكامل )Evolution(داروين ديدگاه‏هاى گوناگونى را در ميان زيست‏شناسان و عالمان دينى برانگيخته است؛ انگاره‏هاى موجود در فلسفه علم نيز گمانه‏هاى متفاوتى را درباره اين نظريه رقم مى‏زند. تكامل باورى )Evolutionism( و به عبارت دقيق‏تر نظريه تبدل انواع )Transformism( از بدو پيدايش تاكنون، مراحل گوناگونى را پشت سر گذاشته و همواره مورد نقد و اصلاحاتى واقع شده كه اهم آنها عبارت است از: 1. داروينيسم، 2. نئوداروينيسم، 3. لاماركيسم، 4. نئولاماركيسم، 5.

آفرينش حوا(ع)

حوا بعد از آدم آفريده شده؟

آفرينش از همان گلى بوده كه آدم از آن آفريده شده است. خداوند در قرآن فرموده: «الذى خلقكم من نفس واحده و خلق منها زوجها»(نساء، آيه ، 1).از اين آيه هم بنيادي آدم و حوا و اشتراكشان در ماده نخستين به دست مي آيد اما هيچ دلالتي بر ترتيب و تاخر زماني حوا ندارد.

انسان‏هاي قبل آدم(ع)

به هنگام خلقت انسان ملائکه و فرشتگان نه از باب اعتراض بلکه از باب سؤال از خداوند سؤال کردند که آيا مي خواهي موجودي خون ريز بيافريني همواره اين سؤال مطرح است که آيا قبل از خلقت انسان مخلوقات ديگري بوده اند که خو نريز بوده اند و فرشتگان علم و اطلاع داشته اند و خداوند فرموده اند که من چيزي هاي مي دانم که شما نمي دانيد؟ لطفا در اين خصوص اگر نکاتي قابل بحث وجود دارد ما را بي بهره نگذاريد؟

اگر به صدر و ذيل آيه 30 بقره توجه دقيق‏تر داشته باشيد، پاسخ پرسش‏هاى خود را خواهيد يافت. اين كه ملائكه چگونه مى‏دانستند كه آدمى در زمين خون مى‏ريزد و فساد مى‏كند، از كلام خداوند متعال چنين استفاده‏اى كردند. خداوند در اول اين آيه به ملائكه فرمود: «من در زمين خليفه خواهم گماشت»، ملائكه از دو واژه «زمين» و «خليفه و جانشين» به ابهام افتاده، برايشان اين اشكال پديد آمد كه «پروردگارا آيا كسانى را خواهى گماشت كه در زمين فساد مى‏كنند و خون‏ها مى‏ريزند و حال آن كه ما خود تو را تسبيح و تقديس مى‏كنيم».