محبت على عليه السلام به فاطمه عليها السلام‏

با توجه به علاقه و محبّت امام على عليه السلام‏ به حضرت فاطمه عليها السلام، آن حضرت چگونه در نهج‏ البلاغه از عدم علاقه به دنيا صحبت مى‏كند؟

يكم. حبّى كه طبيعى و فطرى است، با دوستى نكوهش شده، از جهت شدت و ضعف فرق دارد.
حبّ دنيا اگر در حدّ بر آوردنِ نيازهاى طبيعى حيات باشد؛ نه تنها نكوهيده نيست، پسنديده نيز مى‏باشد. اما اگر به زياده روى كشيده شود و مصداق شيفتگى گردد، ناپسند است.
دوم. آن حبّ كه وسيله بندگى خدا باشد، اصلًا حبّ دنيا نيست؛ بلكه دوستى آخرت است. «1» از مجموع كلمات امام على عليه السلام، مى‏توان چنين استنباط كرد: دنيايى نكوهيده و بى ارزش است كه انسان را از آخرت باز دارد.
اما دنيايى كه انسان را به آخرت مى‏رساند، پسنديده و نيكو است.
دنياى ناپسند، دنيايى است كه هدف نهايى انسان شود و او را به خود مشغول و از آخرت روى گردان كند. انسان را اسير خود سازد و خدا، آخرت، دين و حتى خويشتن را چنان در نظرش كوچك نمايد كه به دنيا بفروشد. «2» حال بايد ديد محبّت امام على عليه السلام، به حضرت زهرا عليها السلام مصداق كدامين حبّ است: حبّ دنيوى نكوهيده يا حبّ دنيوى پسنديده؟
محور محبّت معصومان عليهم السلام تنها و تنها محبّت به خداوند متعال است. آنان با دريافت يقينى و شناخت بى‏پايان و عميق خويش، اين حقيقت را مى‏دانند كه خداوند، تنها محبوب واقعى و حقيقى در جهان و عوالم هستى است.
از همين رو معصومان عليهم السلام در مناجات خود، دوستى خدا را طلب كرده و از فراق او شكوه مى‏كنند. «3»
(3). مانند مناجات محبين: «اسئلك حبك» يا دعاى عرفه: «انت الذى ازلت الاغيار عن قلوب احبائك حتى لم يحبوا سواك و لم يلجئوا غيرك» يا دعاى كميل: «صبرت على عذابك فكيف اصبر على فراقك».
مانند تو من يار وفادار نديدم خوش‏تر ز غم عشق تو غمخوار نديدم‏
جز خال خيال رخ زيباى تو در دل در آينه حسن تو زنگار نديدم‏

به اين دليل كه محبّت خدا، اصل و محور تمامى محبت‏ها است، باب بسيار مهمى در معتبرترين كتاب‏هاى شيعه تحت عنوان «حب فى اللَّه» و «بغض فى اللَّه» آمده است كه رواياتش از اصيل‏ترين آموزه‏هاى دينى و بهترين راهنماى انسان به سوى محبت‏هاى صحيح است. «1» محبّت امام على عليه السلام به حضرت زهرا عليها السلام، در همين راستا بود؛ يعنى، حضرت از آنجا كه عاشق خداوند و محو او بود، هر كس و هر چيزى را كه دوستدار خداوند بود و خداوند نيز به او محبت داشت، دوست مى‏داشت.
اين محبت نسبت به افرادى مانند حضرت فاطمه عليها السلام در اوج بود؛ چون با چشمِ دل مى‏ديد كه آن بزرگوار، در چه مرتبه‏اى از محبت و عشق به خداى متعال است و حضرت حق نيز تا چه اندازه او را دوست دارد.
بنابراين، محبت شديد امام على عليه السلام به همسرش، به خاطر محبّت به خدا بود؛ و علاوه بر جهت زن و شوهرى- كه حبّ دنيوى پسنديده است-؛ حبّ فاطمه عليها السلام محبت به آخرت است و ياد و محبت خدا را بيش از پيش به ارمغان مى‏آورد.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
2 + 18 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .