عدل الهی و عنایت ویژه خدا به بعض بندگان

با سلام. بنده مطلب زير را در سايت آيت الله العظمي بهجت ديدم: « روزي آيت الله بهجت در رابطه با اينكه نيكان و بزرگان حتي پيش از بلوغشان هم مرتكب كارهاي ناشايست نمي شدند، فرمود: يكي از اعاظم نجف مي فرمود: من در دوران بچگي هرگاه مي خواستم كاري را كه براي افراد مكلف حرام است، انجام بدهم بي درنگ مانعي پيش مي آمد و مرا از انجام دادن آن كار جلوگيري مي كرد. من در زمان كوچكي خودم كاملاً مصون و محفوظ بودم، به طور قهري نه اختياري.» مي خواستم بپرسم چرا بايد بعضي بزرگان اينگونه به طور غير ارادي معصوم بزرگ شوند؟ من چند تا جواب به ذهنم مي رسد و اشكالاتي هم بر آن جواب ها در ذهنم دارم، اگر جواب شما هم همين هست لطفاً جواب اشكال ها را بدهيد؛ در غير اين صورت لطفاً جواب خودتان را بدهيد: 1-ما انسان ها قبل از اين دنيا، مثلاً در روز اَلَست امتحان پس داده ايم و اين گونه موارد نتيجه ي قبولي و يا رد شدن و يا مراتب موجود بين قبولي و رَدّي است(شدت و ضعف قبولي و رَدّي). اشكال: اگر واقعاً ما در عالمي قبل از دنيا امتحان شده ايم پس چه نيازي است كه دوباره براي امتحان به اين دنيا بياييم؟ 2-خدا با علم ازلي خود ميدانسته اين افراد با اختيار خود به مراتب بالايي خواهند رسيد. به همين دليل قبل از رسيدن به آن مراتب بالا، عنايات خاصي به آن ها داشته است. اشكال: مگر ميشه قبل از عمل پاداشي داد؟اگر مي شود خوب خدا كه ميدانست هر كسي چه جايگاهي در بهشت يا دوزخ دارد.جزاي هر كسي را قبل از عمل به او ميداد. شايد بگوييد، اگر خدا قبل از دنيا به كسي جزاي عمل نكرده اش را ميداد ، انسان ها به خدا اعتراض ميكردند، به خاطر همين آن ها را به دنيا فرستاده است. خوب با اين وجود بنده هم ميگويم فرقي نميكند.اگر اعتراض باشد در مورد متني كه از آيت الله بهجت نقل هست هم اعتراض است.چرا بايد خدا به كسي كه عملي نكرده پاداش دهد؟ ببخشيد قبل از اين كه شما جواب دهيد، مطالب درون ذهن خودم را نوشتم. با تشكر فراوان.

سلام
جواب اول بنا بر مبناي تحقيقی فلسفی اشكال دارد زیرا نفس ، جسمانیه الحدوث و روحانیه البقاء است لذا نفس قبل از این عالم جسمانی هرگز تكونی نداشته است و عالم ذر در روایات به معنای عالمی که زمانا قبل از عالم دنیا باشد نیست که البته تبیین عالم ذر مجال دیگری می طلبد که در حوصله این بحث نیست .
جواب دوم نیز صحیح نیست زیرا علم قبل الایجاد به شخص با همه امکاناتش تعلق می گیرد نه اینکه علم قبل الایجاد باعث می شود که امکانات خاصی به شخص تعلق گیرد.
بلکه جواب صحیح ان است که مرتبه وجودی هر شخص ذاتی ان شخص است نه اینکه خداوند شخص را بیافریند سپس مراتب وجودی را بدان عنایت کند زیرا تمام حقیقت شخص به مرتبه وجودی ان بستگی دارد و شخص منهای مراتب وجودی اش دیگر ان شخص نیست . مثلا شخصیت بوعلی به این است که فیلسوف و طبیب باشد و اگر این مراتب وجودی را نداشته باشد دیگر بوعلی نیست . حال که پذیرفتیم مرتبه وجودی هر شخص ذاتی ان است در ادامه میگوییم که این مرتبه وجودی باعث می شود که شخص در چه زمانی و در چه مکانی و با چه امکاناتی به دنیا بیاید تا بتواند مراتب وجودی خویش را به منصه ظهور بگذارد. در این مساله خوب تامل نمایید تا حق مساله برای شما روشن گردد.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
4 + 6 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .