عدل الهى و زنا زاده‏

در باب عدل الهى گفته مى‏شود كه زنازاده از نظر آيات و ادله مستند، نمى‏تواند به رستگارى برسد و به طور كلى زمينه در او به گونه‏اى است كه به طرف گناه تمايل بيشترى دارد. حال بر اساس عدل خداوندى، چرا يك فرد زنازاده- كه خودش در امر زنا هيچ دخالتى نداشته- بايد اين‏گونه باشد؟

نخست بايد دانست در اعمال انسان سه عامل مهم نقش دارد:
1. عوامل وراثتى و ژنتيكى‏
2. عوامل محيطى.
3. اختيار و انتخاب.
سه امر ياد شده، از عوامل متغير هستند كه هيچ گاه شرايط مساوى را براى افراد انسان ها به وجود نمى آورند و اين تفاوت ها از زيبايى هاى آفرينش و بر اساس «حكمت» خداوند است.
اما «عدالت» خدا بر اين اساس است كه از هر كس با توجه به شرايط محيط و عوامل ژنتيكى و امكاناتى كه در اختيار دارد، بازخواست كند؛ لذا شدت و يا تخفيف عذاب و يا پاداش او نيز با ملاحظه هر سه عامل است.
به طور مثال در روايت آمده كه خداوند، هفتاد خطا را بر جاهل مى‏آمرزد كه يكى از آنها را بر عالم نمى آمرزد. بنابراين تأثير عوامل غير اختيارى در روحيات و اعمال و كنش‏هاى انسان‏ها، امرى مسلّم و ترديد ناپذير است؛ ليكن اين گونه امور هرگز سلب كننده اختيار و آزادى اراده انسانى نيستند و از طرف ديگر نمى‏توانند فطرت پاك الهى آدمى را-/ كه اورا به سوى خدا و فضايل و پاكى‏ها فرا مى‏خواند-/ از بين ببرند.
نقش عوامل محيطى يا وراثتى ياد شده آنها، ايجاد زمينه گرايش به سوى‏ بعضى از رذالت‏ها و منكرات است. بنابراين تفاوت يك انسان حرام زاده يا فردى كه در محيط تربيتى فاسدى تولد و رشد مى‏يابد، با فرد حلال زاده يا كسى كه در محيط سالم تولد و رشد يافته، آن است كه در وى زمينه گرايش به كژى‏ها و آلودگى‏ها بيشتر است؛ ولى اين زمينه هرگز توانايى و اراده اصلاح را از او سلب نمى‏كند و همين انسان بر حسب فطرت الهى ميل به سوى نيكى‏ها و ارزش‏هاى متعالى نيز دارد. بنابراين مى‏تواند مانند هر كس ديگر به سمت ارزش‏ها و فضايل حركت كند.
در طول تاريخ نيز بسيارى از انسان‏هايى كه در محيط سالم رشد كرده‏اند، به سوى انحرافات گرويده و در مقابل افرادى در محيط هاى فاسد عليه تمايلات نفسانى پست خود قيام كرده و به اصلاح گراييده‏اند. از طرف ديگر عذاب و پاداش الهى، نسبت به همه انسان‏ها يكسان نيست؛ چنان كه گفته‏اند: در قيامت سه كتاب وجود دارد كه به حسب آنها پاداش و جزا صورت خواهد گرفت:
1. پرونده سيئات،
2. پرونده حسنات،
3. پرونده نعمات.
مقصود از نعمت‏ها صرفاً آب و نان و ... نيست؛ بلكه مهم‏ترين آنها عوامل تربيتى- مانند پيامبران، علما، خانواده خوب، دوستان خوب، شرايط اجتماعى مناسب، قواى ادراكى، شرايط ژنتيك و ...- مى‏باشد.
از اينجا روشن مى‏شود كه مسئوليت هر كس در پيشگاه خداوند، متناسب با نعمت‏هايى است كه پروردگار به وى ارزانى داشته و عدالت الهى ايجاب مى‏كند با ملاحظه تمام شرايط و عوامل ارادى و غير ارادى دخيل در افعال انسان، هر فردى را پاداش و جزا بخشد. آنچه در روايات درباره حرام‏زادگان و ... آمده، همه براى تذكر و يادآورى وجود همين زمينه‏ها است و از آنها مى‏توان در امور تربيتى‏ نتايج درخشانى گرفت. بنابراين وجود اين عوامل و تأثير آنها، هيچ تضادى با عدل الهى و پاداش و عذاب اخروى ندارد.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
3 + 4 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .