حديث لولاك

آيا حديث «لولاك لما خلقت الافلاك» ؛ «اى پيامبر اگر تو نبودى جهان را نمى‏آفريديم» داراى سند معتبر است؟ چگونه اين حديث قابل قبول است؟ يعنى ديگران ارزش ندارند؟

حديث «لولاك لما خلقت الافلاك» از احاديث قدسى است. در اين زمينه توجه به مطالب زير بايسته است:<BR/>  يكم. مراد از اينكه «اگر تو نبودى اين جهان را نمى‏آفريدم»، ممكن است؛ يكى از معانى زير باشد:<BR/>  1. هدف از آفرينش جهان، چيزى است كه جز با وجود پيامبر(صلى الله عليه وآله) تحقق نمى‏يابد. از ديدگاه قرآن، همه جهان براى انسان آفريده شده است: «خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً»1؛ انسان نيز براى بندگى آفريده شده است: «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ»2. حقيقيت عبادت خداوند در ميان انسان‏ها محقق نمى‏شود؛ جز با هدايت پيامبران و نبى‏اكرم كه خاتم انبيا و پيام آور دين كامل الهى است. پس صحيح است كه گفته شود، عبادت خداوند، جز با وجود پيامبر اكرم‏(صلى الله عليه وآله) در ميان بندگان محقق نمى‏شود.<BR/>  2. پيامبر(صلى الله عليه وآله) مى‏تواند تمام هدف از آفرينش جهان را در خود جلوه‏گر كند و آن هدف را به صورت كامل در خود محقق سازد. هدف آفرينش جهان، بندگى انسان است و پيامبر اكرم‏(صلى الله عليه وآله) به دليل اينكه كامل‏ترين انسان‏ها است، كامل‏ترين بنده نيز مى‏باشد. از اين رو، آن حضرت، هدف از خلقت جهان را به معناى تمام و كمال در وجود خود محقق ساخته است و ديگر انسان‏ها هر يك به اندازه مرتبه كمالشان، آن هدف را محقّق كرده‏اند.<BR/>  به عبارت ديگر پيامبر(صلى الله عليه وآله) غرض اصلى خدا از آفرينش جهان بوده است و ديگران را از طفيلى پيامبر(صلى الله عليه وآله) خلق كرده است.<BR/>  دوم. بنا بر برخى نسخه‏ها در ادامه روايت آمده است: «... و لولا على لما خلقتك و لولا فاطمه لما خلقتكما»3؛ و نيز: «فلولاكم ما خلقت الدنيا و الأخره و لا الجنه و النار»4؛ و نيز «و لولاكما لما خلقت الافلاك»5 در اين باره چند معنا احتمال دارد؛<BR/>  1. بندگى انسان‏ها جز با پيروى از دين ممكن نيست و پيامبر اكرم‏(صلى الله عليه وآله)، اين دين را آورده است. گفتنى است كه امامان حافظ دين هستند و اگر پس از وفات پيامبر(صلى الله عليه وآله)، امامت نبود، دين آن حضرت به انحراف كشيده مى‏شد. به عبارت ديگر خداوند، دين خاتم را از طريق «امامت» حفظ مى‏كند، لذا نخست از امام على‏(عليه السلام) ياد شده است و سپس از حضرت فاطمه‏(عليها السلام) ياد شده است، زيرا امامان به جز حضرت على‏(عليه السلام)، همگى از فرزندان حضرت فاطمه(عليها السلام) هستند. پس صحيح است كه گفته شود: «اگر فاطمه نبود، امامت ادامه نمى‏يافت و دين باقى نمى‏ماند و در نهايت هدف از آفرينش انسان (بندگى) نيز محقق نمى‏شد».<BR/>  2. پيامبر اكرم‏(صلى الله عليه وآله)، فاطمه زهرا(عليها السلام)، و امامان معصوم‏(عليه السلام) همه يك نوراند و كمال آنان هيچ تفاوتى با هم ندارد. پس اين چهارده تن، همه با هم هستند و دوگانگى از حيث كمال بين آنان نيست و همان گونه كه پيامبر(صلى الله عليه وآله) تحقق‏بخش هدف آفرينش جهان است، فاطمه‏(عليها السلام) و امامان‏(عليه السلام) نيز، همان گونه‏اند و فرقى از اين جهت ميان آنان نيست.<BR/><BR/><BR/>  1 بقره (2)، آيه 29.<BR/>  2 ذاريات (51)، آيه 56.<BR/>  3 شيخ على نمازى، مستدرك سفينة البحار، ج 3، ص 168 و 169.<BR/>  4 همان، 167.<BR/>  5 بحارالانوار، ج 74، ص 611.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
3 + 3 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .