تكامل در برزخ‏

آيا تكامل در عالم برزخ امكان دارد؟

اگر جواب مثبت است، اين تكامل چگونه است؟
«نظام برزخى»، هرچند نتيجه‏اى از حركت آدمى در دنيا است؛ ولى دنباله و تداوم آن، به شمار مى‏رود و اين حركت، در جهت سير به سوى خداوند است؛
به طورى كه چه بسا بر اثر سختى‏هاى مرحله برزخ و يا باقيات صالحات، برخى معايب و نقايص از بين رود و يا برخى كمالات، قابليت‏ها و خصوصيات جديد به دست آيد. علاوه بر اينكه با گذراندن دوران برزخ، آدمى لياقت ورود به عالم حشر را مى‏يابد و احكامى متناسب با احكام و آثار نظام حشرى را دارا مى‏شود.
از اين حقيقت با عنوان «تكامل برزخى» ياد مى‏شود كه بيانگر تداوم حركت و تحوّل در «نظام برزخى» است.
جهت فهم بهتر حركت و تكامل در برزخ، توجه به چند نكته لازم و بايسته است:
يكم. همه انسان‏ها- چه خوب و چه بد- براساس بازگشت كلى هستى به سوى خدا، در حركت‏اند و اين براساس سنن حاكم بر وجود و مقتضاى آن است؛ چه اين حركت براساس عشق به خداوند و طلب و خواستن باشد و چه با ردّ و انكار كمال بى‏نهايت و يا با عناد، مخالفت، عصيان و طغيان در برابر خداوند همراه باشد.
دوم. براى ورود به هر عالمى، بايد روح و بدن متحول شده و قابليت و لياقت ورود به نظام بعدى را كسب كنند و اين تحول بايد در حدى باشد كه سنخيت پذيرش احكام، آثار و قوانين آن نظام را پيدا كند.
سوم. آنچه از آيات و روايات استفاده مى‏شود، دلالت بر اين دارد كه روح پس از ورود به «عالم برزخ»، براساس نظام برزخى و مسيرى كه در نظام دنيايى داشته، به سير و حركت خود ادامه مى‏دهد؛ البته تحمّل فشارها و سختى‏ها در نظام برزخى موجب تزكيه و طهارت روح مؤمن است و تا حدودى كه عالم برزخى اقتضا مى‏كند، قسمت مهمى از حجاب‏ها از چهره روح كنار زده مى‏شود و اين همان تكامل روح است.
به عنوان مثال مؤمنى كه مسيرش در دنيا به سوى خداوند است، ولى در عين حال سخن چين نيز است؛ اين صفت ناپسند و زشت در نظام برزخى، برايش تمثّل مى‏يابد و بر او مسلّط مى‏شود؛ چرا كه اين عمل ناروا در دنيا بر روح، عقل و فكر او مسلّط بوده و در واقع بر او تسلط داشته و انسانيت او را تحقير مى‏كرده است. باطن اين كردار، در برزخ ظاهر مى‏شود؛ آن هم به شكل خاصى كه به طور مدام او را تهديد مى‏كند.
براى رهايى از اين صفت بد، بايد در «نظام برزخى» در حد آن عالم و به اقتضاى احكام و آثار آن نظام، فشارها و سختى‏ها را تحمل كند تا پاك شود.
براى شخص كافر و معاند نيز، فرو رفتن بيشتر در ضلالت، عناد و طرد و دورى از خداوند است و حركت او به سوى «لقاى خداوند با اسماى غضب» خواهد بود «1».
__________________________________________________
(1). ر. ك: عروج روح، صص 113- 132، معاد يا بازگشت به سوى خدا، ج 1، صص 329- 348.

دیدگاه ها

جالب بود ممنون

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
2 + 12 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .