پیامبران

پيامبران قوم سبا

پيامبران قوم سبا چه كسانى بودند؟

در روايت است كه قوم سبا به فرقه‏هاي متعددي تقسيم گرديده و براي هر يك پيامبري بوده است كه عدد آنها به سيزده نفر مي‏رسد ولي نام آنها ذكر نگرديده است. (ر . ك : تفاسير قرآن تفسير سوره سبأ ذيل آيه 15)

پيامبران زنده

چند تن از پيامبران در حال حيات مي باشند و مسن ترين آنها را بفرمائيد؟

برخى پيامبران زنده را چهارتن مى‏دانند: حضرت عيسى، خضر، الياس و ادريس(عليهم‏السلام).
1ـ درباره زنده بودن حضرت عيسى؛ قرآن مى‏فرمايد: «آنها هرگز مسيح را نكشتند و نه به دار آويختند؛ ليكن امر بر آنان مشتبه شد و كسانى كه درباره او اختلاف كردند قطعا در مورد آن دچار شك شده‏اند و هيچ يك علمى بدان ندارند جز آن كه از گمان پيروى مى‏كنند و يقينااو را نكشتند؛ بلكه خدا او را به سوى خود بالا برد و خدا توانا و حكيم است. و از اهل كتاب كسى نيست مگر آنكه پيش از مرگ او به او ايمان مى‏آورد»(نساء (4)، آيات 157 ـ 159.).

پيامبر بودن كورش و ذوالقرنين

آيا به کوروش ميگن حضرت کوروش(ع) درست است يا نه در این مورد توضیح بدید؟ در ضمن من شنیدم که این کوروش موسیقی را وارد ایران کرده و همه از سر اوست پس چطور به او میگن حضرت و ... ؟

داستان ذوالقرنين كه در آيه 83 به بعد سوره كهف بدان اشاره شده درباره كسى است كه افكار فلاسفه و محققان را ازدير زمان تاكنون به خود مشغول داشته و براى شناخت او تلاش فراوان كرده‏اند.
قرآن مى‏گويد ما به ذوالقرنين قدرت و ثبات و نيرو و حكومت بخشيديم و اسباب رسيدن به هر چيز را به او داديم(كنايه از عقل و مديريت صحيح و لشكر و امكانات مادى و...) سه نظر راجع به او وجوددارد:
1ـ برخى معتقدند او اسكندر مقدونى بوده؛
2ـ جمعى معتقدند او يكى از پادشاهان يمن به نام «تبع» بوده؛
3ـ برخى هم مى‏گويند ذوالقرنين همان كورش كبير پادشاه هخامنشى است.
در قرآن نام هيچ يك از اين سه تن ذكر نگرديده و فقط اصل داست

هبوط حضرت آدم(ع)

چرا حضرت آدم (ع) و حضرت حوا(ع) بعد از هبوط برهنگي آنها برايشان آشکار شد؟ آيا قبل از هبوط نيز چنين بوده است يا نه؟

حضرت آدم(ع) و حوا(ع) بعد از استفاده كردن از ميوه ممنوعه كه به واسطه وسوسه شيطان روي داد، وجه ظاهري و بدن ماديشان براي آنها كشف شد كه به تعبير قرآن كريم «بدت سؤاتهما» آمده است.

روياي پيامبران

فلسفه خواب حضرت ابراهيم مبنى بر كشتن فرزندش چه بود؟

اين گونه مسائل از ابتلائات و آزمايش‏هاي الهي است و در پرتو اين گونه ابتلائات (كه البته متناسب با ظرفيت‏ها انجام مي‏پذيرد) نفس مؤمن پرورش يافته و بندهاي وابستگي‏اش به دنيا تماماً گسسته مي‏شود و به خلوص مطلقه مي‏رسد.