منابع و اصطلاحات و شخصيت ها

موضوع کلام و وجه تسمیه ان

موضوع علم کلام چیست و به چه جهت انرا علم کلام می نامند ؟

پاسخ: موضوع علم کلام اعتقاداتی است که هر مذهب ، اعتقادات خویش را در علم کلام مطرح می نماید از جمله توحید ، عدل ، نبوت ، امامت ، معاد ، شفاعت ، رجعت ، ثواب وعقاب ، سعادت وشقاوت ، خیر و شر ، ایمان و کفر ، جبر و اختیار و ... . لذا به تعداد مذاهب گوناگون ، علوم کلامی متفاوت خواهیم داشت مانند کلام شیعی ، کلام معتزلی ، کلام اشعری وغیره .
و امّا وجه تسمیه علم کلام از ان جهت است که در زمان امام رضا (ع)بحثی مطرح شد پیرامون کلام خداوند یعنی قران مجید که آیا حادث است یا قدیم

چیستی علم کلام

علم کلام چیست؟ و چه کارویژه ای دارد؟

پاسخ:
تعریف علم کلام
علم کلام علمی است که عقاید دینی را تبیین کرده با استفاده از روشهای مختلف آنهارا اثبات می کند و با پاسخ گویی به پرسشها، ایرادها و شبهات از آنها دفاع می کند. (درآمدی بر کلام جدید-ربانی گلپایگانی-ص15)
وجه تسمیه
متفکرین اسلامی علمی را که درباره عقاید اسلامی بحث می کند را به نامهای مختلفی نامیده اند و دلایلی رابرای نامگذاری هریک گفته اند.
الف:علم اصول دین
ب:علم توحید و صفات
ج:فقه اکبر
د:علم کلام

فرق ايدئولوژي و جهان‏ بيني

فرق ايدئولوژي و جهان بيني را مي خواستم، لطفا توضيح كوتاه و شفاف باشد؟

جهان‏بينى

تعريف علم کلام

لطفا توضيح كاملي درباره علم كلام بدهيد.

تعريف علم کلام:
با توجه به اينكه تعريف علوم از طريق يكي از امور ياد شده (موضوع، غايت و روش بحث) انجام مي‌گيرد. و جامع‌ترين تعريف آن است كه مشتمل بر همة اين جهات باشد، در اين فصل به بررسي و نقد نمونه‌هايي از تعريف علم كلام پرداخته و جامع‌ترين تعريف را يادآور مي‌شويم.
1. ابن خلدون در تعريف علم كلام گفته است: «هُوَ عِلمٌ يتضمن الحجاج عن العقائد الايمانية بالادلة العقلية و الردِّ علي المبتدعة المنحرفين في الاعتقادات عن مذاهب السّلف و اهل السّنّة»:[1]
علم كلام متكفل احتجاج و اقامة دلايل عقلي بر عقائد ديني و ردّ بدعت گذاران و منحرفان از روش‌هاي پيشينيان و اهل سنّت در اعتقادات مي‌باشد.

معنای مقدس

اينکه گاه گفته مي‏شود فلان چيز «مقدّس» است يعني چه؟ توضيح: مثلاً گاه گفته مي‏شود فلان مکان مقدّس است يا فلان علم يا فلان شخص يا فلان عقيده مقدّس است، اين تقدّس معيارش چيست؟

تنها موجود ذاتاً مقدّس خداست ؛ آنگاه هر آنچه که مورد رضای او باشد و متعلّق امر او قرار گیرد و ربط خاصّ به او پیدا کند، از مقدّس بالذّات ، کسب قداست می کند.مثلاً مسجد، ماه رمضان، کعبه، نبی ، امام ، قرآن ، فرد مومن و امثال این امور ، چون انتساب به خدا دارند ، لذا مقدّس و دارای یُمن می باشند. در مقابل ، گناه ، شرک ، کفر ، لهو و لعب ، بی ادبی و امثال این امور چون مورد مذمّت خدا هستند ، نحس و شوم می باشند ؛ و کسانی که مرتکب این امور باشند، اصحاب مشئمه گفته می شوند.