عالم قیامت

مكان قيامت

آيا زندگى آن دنيا جايى غير از اين كره زمين است؟

به نظر مي‏رسد برانگيخته شدن براي حساب در دادگاه الهي بر روي همين زمين باشد و آياتي از قرآن؛ مانند آيات 51 «سوره زلزال »و آيه 51 سوره يس و آيات زير بر اين مطلب اشعار دارد. البته زمين در آن روز داراي وضع فعلي نيست و از حالت كروي به صورت كشيده درمي‏آيد (واذا الارض مدت والقت ما فيها و تخلت انشقاق 4-3). ليكن بهشت و جهنم بر روي اين زمين نمي‏باشد.

آخرين مرحله كمال انسان در آخرت

آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست؟

اما اين كه انسان در آخرت به كجا مي‏رسد؟ بايد گفت آخرين مرتبه كمال «فناي في اللَّه» است؛ يعني، انسان مستغرق در ذات مطلق و جامع جميع صفات كماليه مي‏شود (شبيه قطره‏اي كه در دريا افتد و دريا شود) و ديگر نمي‏توان گفت بعد از آن چه مي‏شود؛ زيرا زماني اين سؤال روا است كه بعدي باشد و بعد وقتي متصور است كه مرحله پيشين محدوديتي داشته باشد؛ اما بي‏نهايت حد محدوديتي ندارد.

حشر بصورت حيوان

آيا درست است که آدم ها در آن دنيا به شکل حيوان در مي آيند؟ (بر اساس ميزان گناهاشون؟)

قيامت روز ظاهر شدن سيرت هاست «يوم تبلي السرائر؛ در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار مي شود» (طارق، ايه 9).
و صورت هر كس در قيامت متناسب با سيرت و باطن حقيقي او و اعمالي است كه در دنياانجام داده است . بنابراين انسان هاي آلوده به گناه و فساد به صورت حيوانات و شياطين محشور مي گردند و تنها اهل ايمان و عمل صالح صورت حقيقي انساني و سيماي نوراني و زيبا دارند. از نظرسني نيز قيافه هاتابع همان مساله است.

رسیدن دو عشق در علم اخرت

آيا در آن دنيا دو عشق به همديگر مي رسند يا نه؟

قرآن در مورد مؤمنان بهشتي مي فرمايد: «لهم فيها ما يشاؤون و لدينا مزيد؛ آنان هر چه بخواهند برايشان مهيا است و نزد ما افزون تر از آن هست.» بنابراين اگر دو نفر بهشتي در آن جهان به يکديگر علاقه مند باشند حتما به وصال هم خواهند رسيد. البته اين که در اين جهان علايق چگونه و بر چه اساسي است مباحث ديگري دارد که خارج از سؤال فوق الذکر است.

حشر يهودی و مسيحي با مسلمانان

روز قيامت با افراد يهود و مسيحي هم هستيم؟

يکى ازالقاب روز قيامت‏ «يوم الجمع‏» است.جهان دنيا«يوم الفرق‏»است و جهان‏غيب و جهان آخرت ‏«يوم الجمع‏» است. «يوم الفرق‏» يعنى روز تفرق وپراکندگى، روز از يکديگر دور بودن،چه از نظر مکانى و چه از نظر زمانى.
از نظر مکانى که خيلى واضح است. الان ما که اينجا هستيم يک عمر شصت ‏ساله، هفتاد ساله در يک گوشه دنيا مى‏کنيم و اصلا از انسانهايى که‏ پنجاه فرسخ آن طرف‏تر زندگى مى‏کنند خبر نداريم، ما از آنها بى‏خبريم وآنها از ما بى‏خبرند;تا چه رسد به آنها که در قاره‏هاى ديگر دنيا هستند و تاچه رسد به انسان هايى که احتمالا در کرات ديگر وجود دارند.