عالم قیامت

معناي صراط

(صراط) يعنى چه؟

صراط: بر اساس آيات و روايات، صراط - كه در عالم حشر قرار داشته و همه از آن عبور خواهند كرد از مو باريك‏تر و از شمشير برنده‏تر است. اين صراط در مسير انسان‏ها در سير و حركتشان به سوي خداوند قرار گرفته است. از اين واژه استفاده مي‏شود كه حركت، راهي است به سوي خداوند. اين صراط، ظهور باطن صراطي است كه انسان‏ها در زندگي دنيوي داشته و در آنها قرار گرفته بودند؛ زيرا در حقيقت انسان‏ها در زندگي دنيوي خود، صراطي به سوي خدا داشته‏اند و يا راهي به سوي غير خداوند پيموده‏اند باطن صراطي كه ما در اين جا داشته و براي خود ساخته‏ايم، براي هر انساني در قيامت بروز خواهد كرد و اين باطن، در همان اوّل حشر ظاهر مي‏گردد.

معناي ميزان

(ميزان) كه نظامى در قيامت است به چه معناست؟

ميزان: نظامي است كه در قيامت، روشن مي‏كند كه مجموعه صحيفه عمل انسان، حكايت از گرايش او به سوي خدا دارد يا به سوي غير خدا؟ به بيان ديگر، در عالم حشر پس از قرار گرفتن نامه عمل انسان در دست او، نظمي پيش مي‏آيد و روشن كننده اين حقيقت است كه مجموعه اين عالم، عالمي كه انسان براي خود ساخته آيا گرايش به سوي خدا داشته است يا به سوي غير خدا؟! به عبارت ديگر در عالم حشر نظامي داريم كه كل صحيفه عمل انسان، به وزن گذاشته مي‏شود كه آيا حقيقت روش و حركت او و نتيجه زندگي وي از لحاظ ظاهر و باطن در مجموع سنگيني به سوي ذات مقدس حق دارد يا به سوي غير حق؟ (همان؛ بحث «ميزان»).

اسامي قيامت" القارعه"

منظور از «درهم کوبنده»(القارعه) که از جمله اسماء قيامت است چيست؟

با رسيدن اين روز (يوم القارعة) جهان طبيعت در هم كوبيده شده، كوه‏ها متلاشي مي‏شود و مردم چون مور و ملخ هر سو پراكنده مي‏شوند. اما كسي كه ميزان عملش بر اثر داشتن حق، وزين باشد در بهشت در آسايش و زندگي خوش خواهد بود و كسي كه ميزان عمل او فاقد حق بوده و سبك وزن باشد، جايگاهش در جهنم است. قارعه/3ـ8

تلقي انسان از فرجام ‏شناسي‏ از ديدگاه قرآن

از ديدگاه قرآن، انسان‏ها چه تلقى‏اى از فرجام خود دارند؟

در يك نگاه كلى، قرآن انسان‏ها را نسبت به آخرت دو دسته مى‏كند: دسته‏اى از مردم، زندگى دنيا را دوست داشته و به وراى آن توجّهى ندارند و در حقيقت فرجام زندگى خود را در همين دنيا جست‏وجو كرده، خواستار عاقبت دنيوى‏اند .

مواقف قيامت

آيا موقف حساب در قيامت همان ميزان است يا با هم تفاوت دارند؟

در موقف «ميزان» عمل سنجيده مى‏شود. اما در موقف «حساب» عامل و عمل كننده به سنجش در مى‏آيند. اين موقف نيز از توقفگاه‏هاى سخت قيامت است كه مى‏بايست خود را براى آن آماده كرد:
(اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فِى غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ)؛ «حساب مردم نزديك شده در حالى كه آنها در غفلت و روى گردانى‏اند».انبياء (21)، آيه 1.
در آن روز همه مردمان - بجز گروهى كه قبلاً استثنا شده بودند - در دادگاه عدل الهى حاضر مى‏شوند و پاسخ‏گو خواهند بود:
(وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ)؛ «آنها را نگهداريد، كه بايد بازپرسى شوند».صافات (37)، آيه 24.