عالم قیامت

عموميّت معاد

آيا معاد و بازگشت براى همه موجودات است، يا منحصر به‏انسان مى‏باشد؟
Maad03.jpg

از نظر آيات قرآن، معاد و برگشت به سوى خداوند سبحان، يك مسئله كلّى و عام بوده و مخصوص انسان نيست.

مرصاد در قیامت

سلام لطفاً درمورد كمینگاه مرصاد توضيح دهيد . وگرفتاران اين كمينگاه چه كساني هستند ؟ باتشكر

امام صادق(ع) فرموده اند« الْمِرْصَادُ قَنْطَرَةٌ عَلَى الصِّرَاطِ، لَا يَجُوزُهَا عَبْدٌ بِمَظْلِمَةِ عَبْد ـــــ مرصاد پلى است بر روي صراط كه بنده اي كه حقّ بنده اي ديگر بر گردن اوست، از آن گذر نمي كند.» (بحار الأنوار ، ج‏72 ،ص 323)
يعني وقتي شخص مي خواهد از صراط عبور كند، به پل مرصاد كه مي رسد، آنهايي كه بر گردن او حقّي دارند جلويش را مي گيرند و طلب حقّشان را مي كنند و تا از عهده ي حقّ الناس بر نيامده اجازه ي عبور از آن پل را به او نمي دهند. در آنجا يا بايد از حسنات خودش به صاحب حقّ بدهد تا او را به حقّش برساند يا بايد عذاب برخي گناهان او را قبول كند تا بي حساب شوند.

مواقف قيامت

مواقف قيامت چگونه است؟! چه كنيم كه از سختى‏هاى مراحل قيامت رها شويم؟

بايد دانست قيامت نيز همانند دنيا داراى نظام است؛ براساس روايات، قيامت داراى مواقف پنجاه گانه است و هر ايستگاهى به نوعى از اعمال رسيدگى مى‏شود و در حقيقت عالم قيامت، پرده نمايش و ظهور اعمال و عقايد ما در دنيا است. همچنان كه در دنيا ما در عرصه‏هاى مختلف زندگى شخصى، خانوادگى، اجتماعى و عبادت و... رفتارهاى گوناگونى داشتيم؛ در آنجا نيز ايستگاه حق اللَّه، حق الناس و به طور جزئى‏تر، حق نماز، حق قرآن و... وجود دارد و از انسان بازخواست مى‏كنند و در حقيقت جلوه‏اى از اجراى عدالت خداوند است كه به نمايش در مى‏آيد.

حشر حیوانات

آيا حيوانات روز قيامت محشور مى‏شوند؟

براساس آنچه از آيات قرآنى استنتاج مى‏شود، حيوانات نيز مانند همه موجودات و همه ذرّات وجود، به سوى معاد در حركت بوده و همگام با همه نظام وجود و به عنوان قطعه‏اى از نظام هستى، در سير و حركت‏اند و حركت و سير آنها نيز به آنجايى منتهى مى‏گردد كه همه حركت‏ها منتهى خواهد شد.

ماهيت ميزان‏

ماهيت «ميزان» در قيامت چيست؟

نظام قيامت، يك نظام تكوينى و حقيقى است؛ نه قراردادى و اعتبارى.
آيات قرآن با تعبيرات مختلف، ابعاد گوناگون اين نظام را تشريح كرده است كه براى اهل آن، اشارات و نكات خاصى دارد. در اينجا به ذكر چند نمونه از آيات قرآنى اكتفا و به تدبّر و تأمل در آنها توصيه مى‏شود: