شرور

انتساب سيئات و حسنات به خدا

افعال خوب ما استناد به خدا دارد افعال بد ما نيز بايد استناد به خدا داشته باشد؟

در باره دو گونه انتساب عمل است،گفتني است: الف ) آنجا كه حسنات رابه خداوند نسبت مي دهد، اشاره به اين است كه تلاشهاي فرد به تنهايي در اين زمينه ها راه به جايي نمي برد و بدون لطف و عنايت حق تعالي همه كوشش ها و تكاپوهابي ثمر و آب در هاون كوبيدن است .

عدل الهي و افرینش زشتی

با توجه به آيه «ان الله جميل و يحب الجمال» پس چرا خدا زشتي را آفريده است؟ برخي مي گويند كه تا زشتي نباشد زيبايي مشخص نمي شود ولي من كسي را مي شناسم كه بسيار زشت است و خودش مي گويد كه «اين زشتي من باعث شده است كه 70% مردم مايل به برقراري ارتباط با من نباشند» با توجه به سخن او آيا اگر خداوند كسي را آن قدر زشت بيافريند كه باعث تمسخر او توسط ديگران و دلشكستگي شخص شود، اين امر با عدل خدا منافات ندارد؟0

براي پاسخ به اين سؤال ژرف و مهم ابتدا بايد معناي آفرينش روشن شود، آفرينش و خلقت به معناي ايجاد، هستي بخشي و فيض رساني است و تمامي دين پژوهان و بلکه تمامي خردورزان بر اين باورند که ايجاد به حقيقتي تعلق مي گيرد که قابليت پذيرش هستي را دارد و قابليت هر شيء نيز از معدات گوناگوني شکل مي گيرد.

خير و شر

چرا وجود خير و شر برخي را به دوگانه انگاري در خالق رهنمون كرده است؟

اساساً ريشة ثنويت اين است كه بشر اشياء را به دو نوع تشخيص داده است: نوع خوب و نوع بد. براي خوبها يك مبدأ و يك ريشه قائل شده است و براي بدها مبدأ و ريشة ديگر. فاعل خير را كه داراي عاليترين صفات و كمالات مي‏شمرده برتر و منزه‏تر از اين مي‏دانسته كه در كار موجودات موذيه و ضارّه دخالت داشته باشد. از اين رو مخلوق بودن آنها را به وسيلة اينچنين مبدئي انكار مي‏كرده و ناچار مبدأ ديگري كه شر محض است فرض مي‏كرده است؛ يعني انكار امكان مخلوق بودن شرور به وسيلة خداوند منجر به فرض مبدئي ديگر در عرض خداوند شده است.

زشتي در عالم

انسانهاي زشتي( از لحاظ ظاهري) که در اين دنيا وجود دارند و عده اي مي گويند که ما آنها را زشت مي بينيم وآنها زشت نيستند، آيا سخن آنها درست است؟

زشتى و زيبايى ظاهري امورى ذوقى و اعتبارى و به اصطلاح از امور وابسته به ناظرهستند .
البته گاه چيزي ذوقي نسبي است ، يعني برخي آن را زشت و برخي زيبا مي انگارند . ولي برخي ديگر زشت يا زيباي مطلق اند ، يعني در ميان همه يا اکثريت قريب به اتفاق انسانها زشت يا زيبا تلقي مي شوند. ولي به هر روي اين مساله تابع نظام زيبايي شناختي ما انسانها است.

فلسفه آفرينش بدكاران(شمر)

پيامبراکرم(ص) که خودشان مي دانستند (يا امامان معصوم(ع)که خودشان ميدانستند) که واقعه عاشورا اتفاق خواهد افتاد. پس علت آفريده شدن شمر يا قاتلان ائمه اطهار(ع) چه بوده است؟ (که خود قاتلان از قبل نمي دانستند که قاتلان امامان(ع) خواهند شد.)

اين پرسش تا اندازه اي مبهم است اما ما حدي كه از اين سؤال برداشت مي كنيم در پاسخ گوئي بدان مي كوشيم و اميد است در صورتي كه برداشت ما نادرست بود ما را آگاه سازيد.