شیعه شناسی

عدم ترویج مذهب تشیع توسط اهل سنت

چرا مذاهب چهارگانه اهل سنت كه در مكتب يكي از امامان مذهب تشيع آموزش ديده اند ترويج دهندة مذهب آن امام نشدند ؟

پس از برافتادن حکومت امويان، عباسيان به سلطنت رسيدند. عباسيان نسبتی از خويشاوندی با رسول خدا (ص) داشتند و به اين وسيله بيشتر مردم را تحميق می نمودند. مدينه کانون علم بود و اصحاب پيامبر (ص) و تابعين و از همه مهمتر اهل بيت وحی در آنجا زندگی می کردند. مدينه مرکز فتوا بود. با توجه به منافع حکومت و مغايرت آن با مبانی عقيدتی اسلام به ويژه اسلام اهل بيت، حکومت شروع کرد به ترويج علوم دينی تا به اين وسيله عدة بسياری را تحت حمايت خود در کار دين بگمارد و منافع خويش را تأمين کند.

شيعه جعفري

چرا شيعه را جعفرى مى‏گويند؟

در عصر امام جعفر صادق(عليه‏السلام) شيعه دوازده امامى به شيعه جعفرى معروف شده است. به اعتبار اين‏كه بيشتر تعليمات تشيع در زمان آن حضرت ترويج شده است. زيرا عصر حضرت صادق(عليه‏السلام) در آخر حكومت دولت اموى و در اوائل دولت عباسى قرار داشت. آنان در ابتداى حكومتشان تعصب شديد به خرج ندادند؛ بدين جهت امام باقر و امام صادق(عليهم‏السلام) توانستند در نشر دين و مذهب كوشش فراوانى داشته باشند. ولى در عصر منصور و هارون الرشيد و پس از آن، به جهت فشارهاى سياسى و خوف شديدى كه بر اصحاب امامان وارد مى‏شد، راويان از اهل بيت(عليهم‏السلام) تقليل يافتند.

ديدگاه شيعه درباره‏ى قرآن

ديدگاه شيعه درباره‏ى قرآن چيست؟

شيعه اماميه در طول تاريخ با شيوه‏ها و روش‏هاى گوناگون در صدد گسترش معارف قرآنى برآمده و از اين رهگذر، گستره‏ى ادبيات و علوم قرآنى را پربرگ و بار ساخته است. همچنين سعى كرده طبق شرايط زمانى هرگاه قرآن مورد هجوم بيگانگان و اهل كتاب قرار گرفته، از آن دفاع كند، ولى متأسفانه برخى از دشمنان مدت‏هاست كه شيعه را به اعتقاد به تحريف قرآن متهم مى‏كنند؛ با اين قرينه كه چند نفر معدود و انگشت‏شمار، روايات تحريف را نقل كرده‏اند. اينان ديدگاه‏ها و اقوال و كلمات اكثريت قريب به اتفاق علماى شيعه را نمى‏بينند و از طرف ديگر از احاديث «تحريف» در كتاب‏هاى خود چشم مى‏پوشند.

كافر خواندن شيعيان

آيا مى‏توان كسى را كه شهادتين مى‏گويد كافر ناميد؟

برخى از تندروهاى وهابى؛ هنگامى كه به شيعيان مى‏رسند، توهين مى‏كنند و اتهام شرك و عدم مسلمانى را نثار شيعيان مى‏كنند! يكى از پاسخ‏هاى قاطع و دندان‏شكن به اين تندروى‏ها، استناد به اين آيه شريفه است: «وَلاَتَقُولُوا لِمَن أَلقَى‏ إِلَيكُمُ السَّلامَ لَستَ مُؤمِناً تَبتَغُونَ عَرَضَ الحَيَواةِ الدُّنيا»؛ نساء (4)، آيه 94.؛ «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد!

حقانيت شيعه

ما از کجا بفهمیم شیعه درست می گوید یا سنی؟

براهين موجود در زمينه اثبات حقانيت شيعه را مى‏توان به سه دسته كلى تقسيم كرد:
1. براهين عقلى، 2. دلايل قرآنى، 3. روايات پيامبر اكرم‏صلى الله عليه وآله.
هر يك از اين شيوه‏ها، دلايل بسيارى را شامل مى‏شود؛ به طورى كه گستردگى هر يك از اين استدلالات، مطالعه كتاب‏هاى متعددى را مى‏طلبد و در اين مختصر امكان بحث از آنها نيست؛ ليكن به طور فشرده چند برهان بيان مى‏گردد:
يك. ديدگاه قرآن‏
1. از نظر قرآن، رهبرى و امامت امت، اصالتاً بايد به دست معصوم و دور از هر گونه كژى باشد.