دین شناسی

اصول دين در قرآن و روايات

در کتب کلامي شيعه چرا اين اصول پنجگانه دين( توحيد، معاد، نبوت، امامت، عدل) اصل شد؟ به چه دليل قرآني و روايي؟ در بين اين اصول کدام مقدم و مؤخر است؟ به چه دليل؟


1. اصول دین اسلام ، اصولی اعتقادی هستند که همه ی فرقه های مسلمان آنها را قبول داشته و اتفاق نظر دارند که هر کس معتقد به این اصول باشد مسلمان است . این اصول عبارتند از : توحید ، نبوت و معاد.
توحید یعنی اعتقاد به این که اوّلاً خدایی وجود دارد و ثانیاً آن خدا یگانه بوده و از داشتن شریک منزّه است ؛ لذا اگر کسی یکی از این دو امر را انکار کند مسلمان نیست.
امّا نبوت یعنی اعتقاد به این که: اوّلاً لازم است خداوند متعال پیامبرانی برای هدایت بشر ارسال نماید. بر این اساس خداوند متعال پیامبران زیادی را در طول تاریخ برای هدایت بشر ارسال نموده است. ثانیاً آخرین پیامبر خدا رسول اکرم (ص) است.

اصول دين

اصول دين را چگونه مي توان اثبات كرد؟ چند كتاب خوب با دلايل محكم و قابل فهم در اين زمينه ها معرفي كنيد.


اصول دين يعني اصول نظري و اعتقادي و به تعبير ديگر، جهان بيني اسلام. اين اصول عبارتند از: توحيد، عدل، معاد، نبوت و امامت.
يک. توحيد
توحيد يعني : اعتقاد به وحدانيت و يگانگي خداوند در ذات , صفات و افعال خويش و عمل كردن بر اساس اين اعتقاد.

اثبات يگانگى خدا

خالق و آفريدگار اين عالم خداي يگانه است و امكان ندارد غير او خدايي وجود داشته باشد. او داراي وجودي محض و بينهايت است و لازمه اين دو ويژگي يگانگي اوست. از اين رو حتي اگر هم جهانهاي ديگري نيز وجود داشته باشد باز خالق آنها خدايي يگانه خواهد بود.

ملاك سعادت و شقاوت در بينش اسلامي

ملاك سعادت و شقاوت در بينش اسلامي چه مي‌باشد؟

ملاك سعادت و شقاوت در بينش انساني اسلامي, لذّت و رنج ابدي است, به اين معنا كه اسلام در معناي سعادت و شقاوت تغييري نمي‌دهد و در اين زمينه مفهوم جديدي مطرح نمي‌كند كه از دسترس درك و فهم مردم به دور باشد؛ بلكه, سعادت را به همان معني رايج لذّت پايدارتر و شقاوت را به معني عرفي رنج و الم بيشتر مي‌داند ولي در مصداق آن دو, تغيير مي‌دهد و چون لذايذ و آلام دنيوي و دوام و ثباتي ندارد لذايذ و آلام ابدي جهان آخرت را به عنوان مصاديق صحيح و حقيقي سعادت و شقاوت مطرح مي‌كند.
اخلاق در قرآن جلد اول 31،آية الله مصباح يزدي

معناي دين

با سلام ، پاسخي كه اعلام فرمويد حاوي نكاتي است كه قابل توجه مي باشد اول اينكه نمي دانستم كلمة دين اين همه معني دارند . دوم اينكه نمي دانستم كه حتي خداوند متعال هم در آياتش از كلماتي استفاده نموده كه موجب گمراهي بندگان خود در رساندن غايت نهايي مي گردد. مسئول گرامي اگر دين در زبان عربي اين همه معني داشتة باشد امري بديهي است كه دشمنان اسلام زبان به نهي قدرت خداوندي مي كنند و قرآن مجيد مولودي زميني مي انگارند ولي به نظر من كلمة دين فقط ميتواند يك معني داشته باشد و آن راه رسيدن به خداوند است و در اين مفهوم معناي آيات متفاوت از آنچه مي فرمائيد<BR/> است و به اعتقاد من ، پيرو مقاله اي كه نوشتم يوم الدين بسادگي قابل ملموس است زيرا روزي است كه خداوند زوجها را تعيين مي كند تا تشكيل مولكول بدهند و چون در اينجا انسان در انتخاب ان اختياري از خود ندارد و تحميلي از جانب خداوند مي باشدمي توانيم او را مالك يوم الدين بدانيم، ماادراك ما يوم الدين - ثم ما ادراك ما يوم الدين - يوم لا تملك نفس لنفس شيئاً و الامريومئذ لله،روزيكه هيچكس مالك كسي نمي شود مگر به اذن الله، و در اين مفهوم دين اسلام يعني رسيدن به خداوند با تسليم شدن به امر او در تعيين جفت انسان و اگر اينطور شد قطعاً زوجين به خداي خود<BR/> خواهند رسيد و از جانب او هدايت خواهند شد و به نظر من اين راه همان راه صراط المستقيم حضرت خاتم النبيين است ،بل الذين كفروا في تكذيب و لله من ورائهم محيط- بل هو قرآن مجيد- في لوح محفوظ،به نظر شما اگر اينگونه باشد پازل درست نمي شود. والسلام عليكم

در رابطه با آن چه نوشته ايد توجه به نکات زير لازم است:
1. مسأله تعدد معناي دين واقعيتي زباني و انکارناپذير است و شاهد آن کتاب هاي لغت مي باشد. اين مسأله اختصاص به اين واژه ندارد. شما غالب واژه ها را در منابع لغوي داراي معاني متعدد مي يابيد و آن چه معناي خاصي را متعين مي سازد متن است. يعني به واسطه قرائن موجود در يک متن مي توان فهميد که واژه به کار رفته در آن در چه معنايي استعمال شده است.
2.

معانی متعدد دین

شما در بحث علمي از دين صحبت مي كنيد مي خواستم بدانم كه اصلا معني دين چيست؟ و مالك يوم الدين يعني چه؟ و اين دين با ديني كه در سوره نصر آمده چه تفاوتي دارد؟

معناى لغوى
»دين« در لغت به معناى راستكار شدن، اطاعت نمودن، پاداش، عادت، حساب، كيش، پرهيزگارى و ... آمده است . در اصطلاح، تعابير گوناگونى از سوى انديشمندان اسلامى درباره آن ارائه شده است ؛ مانند :
تعريف اصطلاحى
اين تعاريف ويژگى‏هاى كلان و اساسى را در تبيين ماهيت دين، در اختيار ما مى‏گذارد كه به اختصار چنين است :
1 . دين صرفاً يك امر انتزاعى(Abstractive ) و ذهنى(Subjective ) نيست ؛ بلكه حقيقتى عينى است(Objetive ) .
2 . دين هم پاسخ‏گوى نيازهاى فردى انسان است و هم جواب‏گوى نيازهاى اجتماعى او .
بايسته‏هاى تعريف
اساسى‏ترين شروط تعريف عبارت است از: