فلسفه پرستش و دعا

دعا و رو به آسمان کردن

چراوقتي كسي ميگويد(خدا)سريعامتوجه آسمان ميشود .بله معدن رزق درآسمان است ولي دراين هنگام خداراصدازديم دعانكرديم پس چرامتوجه آسمان ميشويم

a90a966aef58410ca799.preview.jpgصد ا زدن خداوند همان دعا کردن است . دعا کرد یعنی اورا صدا زد و خواند.

دعا و رياضت

چگونه دعا و رياضت انسان را در سير و سلوك كمك مى‏كند؟

بر اساس جهان بينى اسلامى، عالم هستى، جهان اسباب و مسببات و علت و معلول است. طبق اين سنت الهى و قانون ثابت ازلى، در سراسر نظام آفرينش، هر پديده، عمل و طرز تفكرى، تنها از طريق علل و اسباب خاص خودش پديد مى‏آيد.
چنان كه امام صادق عليه السلام فرموده است:
«ان اللَّه قد جعل لكل شى‏ء باباً»؛ «خداوند براى هر چيزى درى (راهى) قرار داده است».
«ابى اللَّه ان يجرى الاشياء الّا باسباب فجعل لكل شى‏ء سببا ...» «1»
؛ «خداى بزرگ نپذيرفته جز آنكه همه چيز از طريق اسباب انجام يابد، پس براى هر چيزى سببى قرار داده است».

آثار دعا بر تکوین عالم

در برخي از کتاب ها خوانده ام که ذهن انسان هر چه را که بخواهد مي تواند به خود جذب کند در واقع هر چيز خوب يا بد را ذهن انسان به خود جذب مي کند. اگر اينگونه است دعا چه نقشي در برآورده شدن آرزوهايمان دارد؟ آيا در دين هم در مورد اين مسائل مطلبي وجود دارد؟


1. قانون جذب که در کتاب و فیلم راز مطرح شده و از آنجا به کتب دیگر راه یافته ، به نحو مطلق نه مورد تأیید حکما و متکلّمین اسلامی است و نه مورد تأیید دانشمندان علوم تجربی و نه مورد تأیید روانشناسی علمی. این نظریّه صرفاً یک ادّعای بدون دلیل است که نه با براهین فلسفی اثبات می شود و نه با روش علوم تجربی.

دعا براي آمرزش غيرمسلمانان

آيا دعاى فرد مسلمان براى غير مسلمان جهت آمرزش او مورد قبول است؟

دعا داراي انواع و اقسامي است. برخي از آنها محدوديتي براي كسي ندارد; مثلا دعا براي هدايت همه كافران مشركان منحرفان همان گونه كه انبيا (ع) براي هدايت مردم خويش دعا مي‏كردند: »اللهم اهد قومي فانهم لا يعلمون ; خدايا: قوم مرا هدايت كن همانا آنان جاهلند«. بنابر اين دعا براي هدايت عموم مرد جهان و يا امور زندگي آنان هيچ محدوديتي ندارد و چنانچه مشيت الهي بر اجابت قرار گيرد مستجاب مي‏شود. تنها يك مورد استثنا وجود دارد و آن طلب مغفرت (استغفار) براي مشركان است. البته استغفار براي موءمنان به اديان آسماني ديگر مانعي ندارد.

فلسفه نماز

چون نماز انسان را از فحشا و منكر باز مي دارد پس كسي كه فحشا و منكر را مرتكب نمي شود، نيازي به نماز خواندن ندارد؟

جهت پاسخ باید چند نکته را مد نظر داشت :

1 – ترک نماز چون معصیت است در نتیجه خودش یک منکر است پس چگونه انسان بی نماز می تواند مدعی باشد که از منکر دوری کرده است ؟

2 – فردی را تصور کنید که مبتلا به درد عضلانی است و پزشک برای رفع این درد وی را ملزم کرده هر روز ورزش کند . از طرف دیگر یکی از نتایج ورزش این است که افکار پراکنده و خیالات را از انسان دور می کند . حال اگر این فرد بتواند برافکار خود مسلط باشد و جلوی خیالات باطل را بگیرد ایا از ورزش بی نیاز شده است ؟