خدا شناسی

شك در خدا و اعتقادات

گاهي اوقات به تمام اعتقادات شك مي‌كنم از جمله وجود خداوند، چه كار بايد بكنم؟

ابتدا بايد اين نکته را خاطر نشان سازيم که شک و ترديد و وسوسه و تزلزل از خطرات و القائات شيطاني است. چنان که يقين و ثبات و اطمينان از الطاف رحماني و الهي است؛ يعني شيطان براي بيرون راندن بندگان خداوند از راه مستقيم، از وسايل و حيله هاي متفاوتي استفاده مي کند و از آنجا که اهل کيد و مکر است، روش گمراه نمودن افراد را به حسب آمادگي هايشان تشخيص داده و از همان راه وارد مي شود.

چیستی خدا

خداوند چيست؟

خداوند، همان ذات يگانه‏اي است كه هستي مطلق و كمال مطلق است و داراي حيات، علم، اراده و قدرت مطلقه مي‏باشد، بلكه عين همه آنها است و ذات و صفات او همه يك حقيقت بسيط علي‏الاطلاق است. او عين هستي است و ماهيت ندارد. غير او هي موجود مستقلي نيست، هر آنچه هست مخلوق و آفريده اوست. او مي‏آفريند، مي‏ميراند، رشد مي‏دهد و همه تجليات هستي از چشمه خروشان فيض او بهره مي‏برند. هر عقل سليمي اگر اندكي به اطراف خود بنگرد، جهاني سرشار از اراده، حيات، قدرت، علم و... مي‏بيند و بدون ترديد حكم مي‏كند كه اين همه نظم و برنامه و هماهنگي، نشان از حاكميت اراده و قدرت يگانه‏اي بر جهان دارد كه نام او «خدا» است.

رويت خداوند در قیامت

آيا در روز قيامت خداوند را مي توان ديد؟

به دلايل زير ديدن به مفهوم قابليت درك حسى درباره ذات مقدس خداوند ممكن نيست:
الف. خداوند وجود صِرف و بى‏حد و مرز است و همه‏ى موجودات شعاع وجود اويند. از اين رو، دست اين پرتوهاى محدود، به دامان ادراك حسى آن وجود بى‏نهايت نمى‏رسد. قرآن شريف در اين باره مى‏فرمايد: «و لا يحيطون به علما؛ مخلوقات نمى‏توانند به او احاطه و آگاهى يابند». (طه / 110).

خداشناسي فطری و دليل انكار خدا

اگر خداشناسي به صورت فطري در همه انسان ها قرار داده شده چرا انسان هاي زيادي منكر خدا (بي دين) هستند؟

با دقت در آياتى كه خداشناسى فطرى را مطرح مى‏كنند، به راحتى مى‏توان فهميد كه چرا برخى در همه حال به فكر خدا نيستند و يا بعضى به كلى منكر او هستند؟! به اجمال مى‏توان موارد ذيل را براساس آيات قرآن، موانع بى‏توجهى به معرفت فطرى قلمداد كرد:

چگونگی پاسخ به شبهات كودكان درباره خداوند

در جواب سوالات و شبهاتى كه كودكان درباره خداوند دارند چگونه برخورد نماييم؟

نبايد پاسخ غيرواقعي و غلط به كودكان داد؛ بلكه پاسخ در عين سادگي، بايد زيربناي فهم صحيح مسأله در آينده باشد (درست مثل رياضيات در دبستان نسبت به سطوح عاليه).
كارشناسان علوم تربيتي معتقدند در اين مواقع، بهتر است ذهن كودك را متوجه مسائل ديگر كنيم تا سؤال خود را فراموش كند. البته بايد سعي كنيم به جاي اين كه فرزندانمان از جنس خدا و ماهيت او سؤال كنند، متوجه صفات الهي شوند؛ يعني، با بيان داستان‏هاي آموزنده، محبت، لطف، بخشش، غنا و مهرباني خداوند را به آنان القا نماييم. در نتيجه سؤال آنها را به سمت فهم و بيان صفات سوق دهيم.