عدل الهی

هبوط حضرت آدم (ع) از بهشت و زمینی شدن ما

اگر حضرت آدم از بهشت رانده نمي شود آيا امكان داشت ما هم اكنون در بهشت باشيم (آيا قبل از حضرت آدم كساني هم در بهشت بوده اند)

1) از مجموع آيات مربوط به خلقت انسان، استفاده مى‏شود كه آدم از ابتدا براى زندگى و مرگ در زمين خلق شده بود. به همين جهت، خداوند قبل از خلقت انسان، آن گاه كه به ملائكه خبر از آفرينش خليفه و جانشين خود مى‏دهد، محل استقرار و سكونت آن را زمين معرفى مى‏كند: «و اذ قال ربّك للملائكة انّى جاعل فى الارض خليفه قالوا اتجعل فيها من يفسد فيها؛ آن گاه كه پروردگارت فرشتگان را گفت: من در زمين جانشينى قرار مى‏دهم، گفتند: آيا در زمين كسى را مى‏گمارى كه در آن فساد مى‏كند»(بقره، آيه‏ى 30).

عدل الهي و اعطای قابليت به افراد

در مورد عدل الهي معمولا از قاعده قابليت قابل استفاده مي شود ولي سئوالي كه براي بنده مطرح است اين است كه اعطا كننده قابليت به قابل خداوند است مثلا به يك فقره قابليت زيبا بودن را اعطا مي كند و به ديگري نه، پس چرا در اعطاي قابليت به قابليتها تفاوت قائل مي شود؟

ما معتقديم كه چون خداوند عالم , قادر و خيرخواه مطلق است , نظام و جهان هستي را به بهترين وجه خلق كرده است (مؤمنون , 14 - تين , 4)

رحمت خداوند و عذاب اکثر انسانهای کافر

با توجه به اين كه اكثر افراد روى زمين از نظر ما كافرند حال آيا با عدل ‏خدا سازگار است كه همه آنها دور از رحمت خدا باشند؟

دوري از رحمت خداوند براي «جاحدين» است؛ يعني، كفاري كه حق را شناخته و عمداً با آن به مبارزه پرداخته‏اند؛ ولي كافران جاهل دو دسته‏اند:

1- جاهل مقصر؛
يعني، كسي كه همه شرايط براي شناخت فراهم بود و مي‏دانسته است كه دين ديگري وجود داردو اگر تحقيق كند راه حقيقت را مي‏يابد؛ ليكن برخلاف حكم عقل و فطرت به تحقيق نپرداخته و بر مسير خود اصرار ورزيده است. چنين كسي نيز راه رحمت را با دست خود بروي خويش بسته است.

2- جاهل قاصر؛
يعني، كسي كه شناخت حقيقت برايش ممكن نبوده است. چنين افرادي را خداوند «مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اَللَّهِ»؛ (9:106) نام برده و فرموده است: عسي ان يرحمهم ربهم.

تبعيض بين بندگان و عدالت خداوند

آيا انسان هايي كه زشت هستند، كم عقلن، پولم ندارن، آينده اي پس ندارن، البته همه اينا با هم! آيا اين ظلم خدا نسبت به اينا نيست؟

براى فهم دقيق اين اشكال و جواب آن در ابتدا به معناى »عدل و ظلم« اشاره مى‏شود:
1. مفهوم عدل: معناى لغوى عدل، برابرى و برابر كردن است و در عرف به معناى رعايت حقوق ديگران در برابر ظلم)تجاوز به حقوق مردم( است.

نقض در عدالت نسبی و مطلق

تناقضات عدل: اين مفهوم اگر معني نسبي داشته باشد با حکمت خدا در روبروي هم قرار مي گيرد زيرا عدل بين فردي که کور به دنيا مي آيد با فردي سالم رعايت نشده است و اگر معني مطلق داشته باشد به اين معني است که مثلا زماني که من در ساعت 11:23 شب يک ليوان آب مي خورم تمام موجودات زنده هم در آن ساعت به همان ميزان آب بنوشند و آيا اينگونه است؟

جهت روشن شدن پاسخ بيان اموري لازم است:
1. معاني عدل:
مجموعا براي عدل چهار معني و يا چهار مورد استعمال بيان شده است: