عدل الهی

خوشبختى و تيره بختى‏ و عدل الهی

چرا خداوند به يك فرد كمال نعمت را مى‏دهد و به شخص ديگر كمال بدبختى؟ اگر اين آزمايش الهى است، آيا آزمايش خدا از لحظه تولد تا آخر عمر در نهايت بدبختى و تنگدستى و ... ظلم نيست؟

نظام حكيمانه جهان‏
ما معتقديم: چون خداوند، عالم، قادر و خيرخواه مطلق است، نظام و جهان هستى را به بهترين وجه خلق كرده است. «1» همچنين معتقديم: خداوند جمال هستى را با يك سرى نظام‏ها و قوانين ثابت و پايدار- كه ذاتى جهان است- اداره مى‏كند. به بيان ديگر، خداوند در جهان شيوه‏هاى معينى دارد كه گردش كارها را هرگز بيرون از آن شيوه‏ها انجام نمى‏دهد. اين قوانين، مانند قوانين موضوعه و از قبيل تعهدات و قراردادهاى اجتماعى و الزامات ذهنى- كه در ميان انسان‏ها مرسوم است- نمى‏باشد؛ بلكه يك حقيقت تكوينى است كه بر اساس چگونگى جهان و موجودات آن انتزاع شده و تبديل و تغيير براى آن محال است.

آفرينش ناقص الخلقه‏

چرا خداوند برخى از انسان‏ها را نابينا يا كر و لال آفريد؟

اين پرسش را مى‏توان به بيان ديگرى نيز مطرح كرد و آن اينكه چگونه شرور- و از جمله شرور طبيعى- به قلمرو قضاى الهى وارد مى‏شوند؟ براى پاسخ به اين پرسش، توجّه دقيق به نكات ذيل ضرورى است:
يكم. ما معتقديم كه چون خداوند عالم، قادر و خيرخواه مطلق است، نظام‏
__________________________________________________
(1). مثنوى، دفتر ششم، ابيات 4648 و 4649.
(2). شمس (91)، آيه 7 و 8.
(3). يوسف (12)، آيه 18.
(4). همان، آيه 53.
(5). قيامت (75)، آيه 2.
(6). فجر (89)، آيه 27 و 28.
(7). تفسير موضوعى قرآن (صورت و سيرت انسان در قرآن)، ج 13، صص 94- 96.

عدل الهى و برترى سادات‏

گفته شده است كه بيشتر سادات با ايمان از دنيا مى‏روند و از اين جهت بر ديگران برترى دارند، آيا برترى سادات، با عدالت خداوند سازگار است؟

اينكه بيشتر سادات با ايمان از دنيا مى‏روند- به فرض صحت- منافاتى با عدالت خداوند ندارد؛ زيرا مقتضاى عدالت خداوند، آن است كه حق هر كس را با توجّه به قابليت‏ها، اعمال، نيات و گفتار او، به وى عنايت فرمايد. سادات نيز همچون انسان‏هاى ديگر، در عين مختار بودن و قرار داشتن در معرض انواع آلودگى‏ها، لغزش‏ها و ضلالت‏ها؛ اگر به راه حق رفته، خود را از گمراهى و انحراف محافظت كنند، به دليل نظام حاكم بر جهان هستى- كه در پرتو عدالت خداوند سامان يافته است- با ايمان از دنيا مى‏روند.
از سوى ديگر، از حيث ژنتيكى و عامل وراثتى، سادات به ائمه عليهم السلام مى‏رسند.

تبعيض در هدايت-اعراف، آيه 42

چرا خداوند نعمت هدايت را شامل همه مردم نكرده است و اين آيه را چگونه‏مى‏توان تفسير كرد: (لوشا الله لجعلكم ...)؟

آيه‏اي كه در نامه خود نوشته‏ايد آيه 42 سوره اعراف است. اين آيه بيان سخن بهشتيان در بهشت است آنان پس از استقرار در بهشت مي‏گويند: «سپاس خداوند را كه ما را به اين مقام هدايت نمود و اگر او ما را به طريق ايمان هدايت نمي‏نمود خود به اين منزلت راه نمي‏يافتيم. در توضيح معناي آيه توجه به چند نكته ضروري است:
نكته اول: خداوند تمامي انسانها را از درون به وسيله فطرت و از بيرون به واسطه انبيا به هدايت دعوت كرده و مي‏كند (فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها)(91:8) و در اين مرحله هيچ تفاوتي در ميان افراد بشر وجود ندارد.

مظلومين و نصرت الهی

چرا خداوند انسان هاي مظلوم را که در سراسر دنيا مظلومانه يا وحشيانه کشته مي شوند را نجات نمي دهد؟

خداوند متعال راه خير وشر را به انسانها نشان داده ودر مورد انجام خيرات ودوري از کارهاي بد دستوراتي داده است اينکه انسانهائي مظلومانه کشته مي شوند مورد غضب الهي است وخدااز اين کارهاراضي نيست ولي بايد بررسي کرد ديد چه عواملي سبب پيدايش اين مسائل شده است وچه کوتاهي هائي شده که در نتيجه آن دشمن بر سر عده اي مسلط شده وآنها را از بين برده است وخود شخص در کجاها مشکل داشته که به اين سرنوشت دچار شده است ,اگر مردم وظائف خود را انجام دهند ودر مقابل ظلم بايستند وبا ظالم مبارزه کنند خيلي از مسائل پيش نمي آيد ,کارهاي دنيا بايد از مجاري طبيعي خود بگذرد نمي شود هر روز معجزه صورت بگيرد وخداوند مستقيم دخالت کند