توحید

انتساب افعال به خدا

چرا و به كدام دليل تمام افعال مستند به خداوند است؟


خداوند خالق و علت ايجادي موجودات است و هر موجودي وجودش را از او دارد. چرا كه او تنها علت هستي بخش مخلوقات است. او خالقي است كه وجود محض و علت مطلق است و در دار خلقت و عالم هستي تنها علت واقعي اوست. اگر نوري زمين را روشن مي سازد نه از آن خورشيد است بلكه خورشيد و نورش همه آفريده اوست. اگر نوزادي پا به عالم هستي مي گذارد نه علتش پدر و مادرش است كه آنها و تمام عوامل او و نيز اراده خلقت آن كودك از او نشأت مي گيرد.
او وجودي محض و علتي تمام است و هر آنچه رنگ وجود برتن دارد خالقش او مي باشد.

«خالق کل شيء» توحيد ذاتي يا توحيد افعالي؟

از نظر شما در «خالق کل شيء» آيا کلمه «خالق» اشاره به توحيد ذاتي دارد يا توحيد افعالي؟ چرا؟

خلق و خالقيت به لحاظ علم کلام اسلامي صفت فعل خداوند است و اعتقاد به اينکه تنها خداوند خالق و آفريننده مستقل جهان هستي است و هيچ کسي جز او خالق مستقل نيست, همان توحيد فاعلي(افعالي) حق است.
در مورد وصف مستقل توضيح اين که: ممکن است بگوييم خالقيت در ما هم ظهور دارد و ما نيز توانايي خلق را داريم همچنان که صور خيالي يا هنري را پديد مي آوريم ولي بايد توجه شود که اين نوع خالقيت با واسطه و اعطايي حق تعالي است و از آن خود ما نيست, در حالي که خالقيت خداوند از آن خود او و مستقل است.
توضيح بيشتر:

معناي اله و توحيد ذاتي يا توحيد عبادي؟

«اله» به معني معبود، توحيد ذاتي است يا توحيد عبادي؟ لطفا دلايل خود را ذکر فرماييد.

اله, به معني معبود و نفي الهيت از غير خدا, به معني توحيد عبادي است. توحيد در عبادت، يعني تنها خدا را مطاع و قبلة روح و جهت حركت و ايده‏آل قرار دادن و طرد هر مطاع و جهت و قبله و ايده‏آل ديگر؛ يعني براي خدا خم شدن و راست شدن، براي خدا قيام كردن، براي خدا خدمت كردن، براي خدا زيستن، براي خدا مردن، آنچنانكه ابراهيم گفت:
«وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذي فَطَرَ السَّمواتِ وَ الْاَرْضَ حَنيفاً وَ ما اَنَا مِنَ الْمُشْرِكينَ» انعام/79 «...اِنَّ صَلوتي وَ نُسُكي وَ مَحْيايَ وَ مَماتي لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ لا شَريكَ لَهُ وَ بِذلِكَ اُمِرْتُ وَ اَنَا اَوَّلُ الْمُسلِمينَ» انعام/162 و 163

توحيد و اقسام توحيد

مطالب کاملي درباره کلمات زير مي خواستم لطفا کمکم کنيد: - توحيد - توحيد نظري - توحيد نظري ذاتي - نفي تعدد - نفي ترکيب

تعريف توحيد:
شيخ مفيد در تعريف توحيد گويد: خداوند عز و جل در الهيت و ازليت واحد است و هيچ موجودى شبيه او نيست , و هيچ چيز همانند او نخواهد بود, و او در معبوديت يگانه است و ثانى ندارد (اوائل المقالات , 51) و شيخ طوسى گويد: تعريف توحيد اين است كه صانع را واحد و پديدآورنده ء عالم بدانيم و ماسواى او را نفى كنيم (رسالة فى الاعتقادات , در الرسائل العشر, 103).

دوگانه پرستي

انديشه «ثنويت»، چگونه پديد آمده است؟

بشر و مخصوصاً نژاد آريا، از دير باز پديده‏هاي جهان را به دو قطب («خوب»ها - «بدها»ها) تقسيم مي‏كرده است. نور، باران، خورشيد، زمين و بسياري از چيزهاي ديگر را در قطب خيرها و خوبها بشمار مي‏آورده است؛ و تاريكي، خشكسالي، سيل، زلزله، بيماري، درندگي و گزندگي را در صف بدها و شرور جاي مي‏داده است. البته در اين دسته‏بندي، بشر، خودش را مقياس و محور تشخيص قرار مي‏داده است؛ يعني هر چه را كه براي خويش سودمند مي‏يافته، «خوب» مي‏دانسته و هر چه را كه براي خويش زيانمند مي‏ديده، «بد» مي‏ناميده است.