جهان شناسی

زوجيت موجودات

چرا خداوند هر چيزي را در زمين زوج آفريد؟ زوج و دوتا بودن چه برتري از نظر خدا داشت؟

آفریدگار عالم موجودات را در بهترین شرایط و نیکوترین ترکیب خلق نمود . یکی از این شگفتی ها مساله تولید نسل و ادامه وجودشان بر روی کره خاکی است او موجودات را از تک سلولی تا پرسلولی قرار داد ، موجوداتی را آفرید که تنها یک جنس داشتند و آنها خود هم دارای اندام جنسی نر و هم ماده بودند.

قدمت عالم و مخلوقات بی شمار

با قديم دانستن عالم آفرينش، آيا لازم نمي آيد که به دوره هاي انساني بي شماري قبل از دوره خودمان که از حضرت آدم(ع) و حوا شروع مي شود، قائل شويم؟

اکثریّت عرفا و فلاسفه اسلامی بر این اعتقادند که عالم خلقت قدیم زمانی ولی حادث ذاتی است. یعنی با این که عالم ، همواره ممکن الوجود و محتاج علّت می باشد ولی در عین حال زمانی نبوده که عالم نبوده باشد. به نظر فلاسفه و عرفای اسلامی ، عالم خلقت دارای سه مرتبه ی وجودی است که عبارتند از: عالم مادّه ، که بارزترین خصوصیّت آن حرکت و زمان است. و عالم مثال که عالمی است غیر مادّی ولی دارای شکل و رنگ و مقدار. این عالم که منزّه از حرکت و تغییر و زمان است ، علّت عالم مادّه بوده و احاطه ی وجودی بر آن دارد.

پيدايش هستي و ازليت جهان

در مورد نحوه پيدايش هستي موجودات براي من توضيح بدين؟ اينکه از ازل هستند تا ابد هستند و ... .

1501022252501241701521901071841571173793223154.jpg
در ابتدا بايد اشاره كرد كه ، موجود ازلي در مقابل موجود حادث است. حادث يعني موجودي كه مسبوق به عدم است و سابقه عدمي دارد. به بيان ديگر موجودي كه نبود و سپس موجود شد. موجود ازلي يا قديم موجودي است كه سابقه عدمي ندارد و همواره موجود بوده است.
خداوند قديم ذاتى است و موجودي ازلي است كه هيچ سابقه عدم در او راه ندارد ، به اين معنا كه «هستى عين ذات اوست و در وجود خود به هيچ چيز نياز ندارد». و جهان بر اساس ديدگاه فلاسفه قديم زمانى است؛ يعنى، مسبوق به عدم زمانى نيست، ولى حدوث ذاتى دارد

ازليت جهان

وقتي مي گوييم خدا اين جهان را خلق کرده است فرض را بر اين گذاشته ايم که اين جهان قبلا نبوده است و خداوند بعدا آنرا خلق کرده است. ما از کجا مي دانيم اين جهان و يا شکل ديگري از آن قبلا نبوده است. اين موضوع اول بايد ثابت شود.

در پاسخ به اين پرسش به چند نكته اشاره مي شود:
1. نخست بايستي واژه «ازلي» مورد تعريف و توضيح قرار بگيرد. موجود ازلي در مقابل موجود حادث است. حادث يعني موجودي كه مسبوق به عدم است و سابقه عدمي دارد. به بيان ديگر موجودي كه نبود و سپس موجود شد. موجود ازلي يا قديم موجودي است كه سابقه عدمي ندارد و همواره موجود بوده است.

انسان‏هاي قبل آدم(ع)

با عنايت به آيه 29 سوره بقره آيا قبل از خلقت آدم و حوا خداوند موجودات ديگري را نيز خلق كرده بود كه به فساد و تباهي برخيزند؟

علما درباره‏ي منشأ كلام ملائكه (أتجعل فيها من يفسد فيها)، اقوال مختلفي را مطرح كرده‏اند كه خلاصه‏ي آن‏ها چنين است:
1. صدور سخن فوق از جانب ملائكه، به لحاظ ظن و استنباط خود آن‏ها بوده است؛ زيرا آن‏ها مي‏دانستند موجود زميني قطعا مادي و مركب از شهوت و غضب است و عالم آن‏ها هم عالم تزاحم و محدوديت است، لذا چنين زندگانيي طبعا خالي از مفاسد و خون‏ريزي نخواهد بود. علامه طباطبايي اين قول را پذيرفته است، (علامه طباطبايي، محمدحسين، ترجمه الميزان، ج 1، ص 147)