چگونگی خلقت جهان

فلسفه خلقت تدريجي

با توجه به اينكه خداوند قبل از خلقت از آن چه مي خواهد بيافريند اطلاع دارد، چرا خلقت زمين را در شش روز انجام داد، خداوند كه قدرت آفرينش در زمان بسيار كوتاهي را دارد؟

سوال فوق مشتمل بر دو قسمت است : قسمت اول اين كه مقصود از شش روز چيست , درصورتى كـه در آغاز آفرينش شب و روزى در كار نبود ؟پاسخ اين قسمت اين است كه اصولا لفظ يوم كه مـرادف آن در زبـان فـارسى كلمه روز است , در هر مقامى روى مناسبتى معناى مخصوصى به خود مى گيرد . مـعـمـولا ايـن لـفـظ در هـمان معناى روز كه ضد شب است به كار مى رود و در قرآن نيز در اين معنى زياد به كار رفته است ولى گاهى همين لفظ به معناى« دوران»، استعمال مى شود ,بطورى كه اگر چيزى دورانهاى مختلفى داشته باشد , به هر دورانى يوم ( روز )اطلاق مى گردد .

آفرينش از نيستي

چگونه عدم و نيستي مي تواند منشأ و سرچشمه وجود و هستي باشد؟


تا به حال هیچ عالم موحّدی چنین ادّعایی نکرده است که عدم می تواند منشاء وجود باشد ؛ بلکه حتّی ملحدی هم چنین ادّعایی نکرده است ؛ منشاء یک چیز بودن یعنی علّت آن چیز بودن ؛ و علّت بر چهار قسم است ؛ علّت فاعلی ( علّت وجود بخش) ؛ علّت غایی ( آنچه فاعل به خاطر آن فعل انجام می دهد) ؛ علّت صوری ( که همان صورت شیء است ) و علّت مادی ( که صورت اشیاء را قبول می کند ) . همه این چهار قسم علّت ، امور وجودی هستند ؛ لذا عدم ، هیچکدام اینها نمی تواند باشد ؛ پس عدم منشاء چیزی نیست ؛ و نمی تواند هم منشاء چیزی باشد.

خلقت زمين آسمان در 6 روز

خداوند كل زمين و آسمان را در 6 روز خلق كرد، آيا اين شش روز اين دنيا مي باشند يا شش روز آن دنيا؟


گرچه در زبان فارسي ، يوم و نهار را ، روز معني مي کنند ولي کلمه یوم با کلمه نهار به یک معنی نیستند.بلکه يوم معنايي اعم از نهار دارد. نهار در مقابل لیل مقدار زمانی است که از طلوع شمس تا غروب آن طول می کشد. اصل زمان یک امتداد یکپارچه است که تقسیم حقیقی برنمی دارد. لذا همه تقسیمات آن اعتباری است. و برای چنین تقسیم اعتباری گزینش یک مقدار مقیاس الزامی است. و اوّلین مقیاسی که بشر انتخاب کرده است مقدار مدتی است که در آن مدت ، خورشید یک بار زمین را دور می زند ؛ یا به عبارت امروزی زمین یک بار به دور خود می چرخد. بشر نام این مقیاس را شبانه روز گذاشته و بقیه امور زمانی را با این مقیاس می سنجد.

منشا حيات آفرينش

منشأ جهان هستي کجاست؟ آيا هميشه وجود داشته است؟

1. اکثریّت عرفا و فلاسفه اسلامی بر این اعتقادند که عالم خلقت قدیم زمانی است. یعنی زمانی نبوده که عالم نبوده باشد. به نظر فلاسفه و عرفای اسلامی ، عالم خلقت دارای سه مرتبه ی وجودی است که عبارتند از: عالم مادّه ، که بارزترین خصوصیّت آن حرکت و زمان است. و عالم مثال که عالمی است غیر مادّی ولی دارای شکل و رنگ و مقدار. این عالم که منزّه از حرکت و تغییر و زمان است ، علّت عالم مادّه بوده و احاطه وجودی بر آن دارد. و مافوق آن ، عالم غیر مادّی دیگری است به نام عالم عقل ، که منزّه از تمام آثار عالم مادّه بوده و علّت عالم مثال و عالم مادّه است.

ماده اوليه هستي

آيا مي شود منشأ جهان مقدار بي نهايت ماده و انرژي متراکم در ماده باشد که از آن در طول زمانهاي طولاني جهان هايي به وجود مي آيد و از بين مي رود که جهان ما هم يکي از اين جهان هاست.


1. ماده دو اصطلاح عمده و اصلي دارد كه از آنها اصطلاحات ديگري نيز براي ماده ساخته شده است. اصطلاح ماده در فلسفه به معني جوهري است كه قابل و پذیرنده ی همه صور جسماني است.