چگونگی خلقت جهان

آفرينش از عدم

آفرينش جهان چگونه است؟ اگر جهان از عدم خلق شده كه عدم زايش ندارد؟

جهان از عدم به معناى ناچيز خلق نشده است؛ بلكه آفرينش جهانِ هستى ابتدايى و غيروابسته به هر ماده پيشين است. به عبارت ديگر آفرينش جهان، صرفاً مستند به اراده حق تعالى است و نيازمند ماده پيشينى نيست كه خداوند جهان را از آن پديد آورد؛ برخلاف خلاقيّت و آفرينش بشرى كه چيزى جز تغيير صورت‏ها و تركيب مواد نخستين براى پديد آوردن محصولى نو نيست.

مدت آفرينش زمين

قرآن در بعضى از آيات مى‏گويد: زمين را در دو روز و در بعضى ديگر شش روز خلق كرديم، اين چگونه است؟

ايام آفرينش در قرآن شش روز دانسته شده كه چهار روز آن مربوط به زمين و تدبير امور آن است. چهار روز نيز مربوط به آسمان‏ها است كه دو روز آن با زمين مشترك است‏ فصلت (41)، آيات 10 و 12.؛ لذا جمعاً شش روز مى‏شود.
منظور از شش روز، شش دوره يا مرحله است؛ نه شش روز از شبانه روزهاى دنيا كه برابر با 24 ساعت است و يا روز در برابر شب كه بخشى از زمان ياد شده است.
مسئله آفرينش جهان در شش روز، در هفت آيه از آيات قرآن‏ اعراف (7)، آيه 54 ؛ يونس (10)، آيه 3 ؛ هود (11)، آيه 7 ؛ فرقان (25)، آيه 59 ؛ سجده (32)، آيه 4 ؛ ق (50)، آيه 38 ؛ حديد (57)، آيه 4. آمده است.

مقدار ماده جهان

آيا از ديدگاه فلسفي مشكلي وجود ندارد كه مقدار ماده جهان بي نهايت باشد؟ توضيح آنكه براي تحقق اين مسأله لزومي ندارد تمام فضاي جهان پر از ماده باشد، بلكه اگر فضاي جهان بي نهايت باشد و در هر جزء از فضا مقداري مادي باشد، مقدار ماده كل جهان بي نهايت خواهد بود.

1. ماده دو اصطلاح عمده و اصلي دارد كه از آنها اصطلاحات ديگري نيز براي ماده ساخته شده است. اصطلاح ماده در فلسفه به معني جوهري است كه قابل همه صور جسماني است. اين جوهر، حقيقتي عقلي بوده و با حس قابل درك نيست. حقيقت اين ماده ،« قابليت صرف بودن» است كه هيچ فعليتي جز همين قابل صرف بودن ندارد. از اين ماده به ماده اولی، هيولای اولی، قوّه محضه، قوّه نامتعيّن و قوّه جوهری نيز تعبير مي شود. حكمای اسلامي معتقدند كه ماده به اين معني يكي بيش نيست ؛ يعني« ماده اولي» واحد شخصی بوده و از حيث زماني نيز قديم زماني است. يعني زماني نبود كه ماده اُولي نباشد در عين حال ماده اُولي حادث ذاتي و معلول است.

آفرينش جهان از عدم

آفرينش جهان چگونه است؟ اگر جهان از عدم خلق شده كه عدم زايش ندارد؟

جهان از عدم به معناى ناچيز خلق نشده است؛ بلكه آفرينش جهانِ هستى ابتدايى و غيروابسته به هر ماده پيشين است. به عبارت ديگر آفرينش جهان، صرفاً مستند به اراده حق تعالى است و نيازمند ماده پيشينى نيست كه خداوند جهان را از آن پديد آورد؛ برخلاف خلاقيّت و آفرينش بشرى كه چيزى جز تغيير صورت‏ها و تركيب مواد نخستين براى پديد آوردن محصولى نو نيست.

آغاز آفرينش

در اوايل که دنيا هست شد چند نهر وجود داشت؟


يك. اگر منظور حضرت عالي از دنيا كل نظام خلقت است ، شايد جواب حضرت عالي با روايت زير معلوم شود.