جزای اعمال

محو آثار وضعي گناه

من به بحث جبر و اختيار، قضا و قدر و عدل الهي کاملاً واقفم ولي انسان گاهي در زندگي مرتکب اشتباهاتي مي شود که تا حد نابودي پيش مي رود و سالها بايد رنج بکشد و اين در اثر نظام علت و معلولي است که خداوند جهان را بر اساس آن اداره مي کند ولي خداوندي که بزرگ و ارحم الراحمين است اگر نمي خواهد نظام علت و معلولي را بر هم بزند بعد از خطا يا اشتباه انسان را کمک کند تا به حالت اوليه برگردد مثلاً شخصي بر خلاف دستورات خدا اشتباه کرده و روابطي با دختري دارد و بعد از مدتي ناگهان روابط بهم مي خورد و دختر يا پسر حتي پس از پشيماني، سالها دچار افسردگي و عذاب مي شوند يا بچه اي در اثر اشتباه والدين خود ناقص الخلفه مي شود يا سرباز و راننده اي با اشتباهي دو پاي خود را از دست مي دهد و هزاران مورد ديگر.<BR>اينجا مي گويند عدل خدا بر اين قرار گرفته که انسان اگر اشتباهي کرد چوبش را بخورد و نظام علت و معلولي همين است ولي به نظر من خدا بايد راه چاره اي قرار مي داد، خيلي از اين افراد با اينکه ملتمسانه به درگاه خداوند برمي گردند و از درگاه خداوند بهبودي را مي طلبند ولي کار از کار گذشته و نتيجه اي نمي گيرند و اين از خدايي که بزرگ و ارحم الراحمين است بدور است که با يک اشتباه، زندگي دنيوي بنده اي خراب شود و عمري در سختي باشد بايد راه برگشت و جبراني در نظر مي گرفت.

1ـ دست بردن در عالم خلقت بدون برهم زندن قانون علّیّت امری است ذاتاً محال. اگربه فرض محال ، از خارج نظام علّی و معلولی ، دستی دراز شود و یک ذرّه از عالم خلقت را جابجا کند ، کلّ نظام خلقت دچار تغییر می شود. چون در نظام علّی و معلولی ، تک تک اجزاء با یکدیگر ربط وجودی ضروری دارند. به تعبیر فلسفی ، تمام معالیل یک علّت ، نسبت به یکدیگر ، وجوب بالقیاس الی الغیر دارند. همچنین به فرض محال اگر خداوند متعال یک ذرّه از عالم را جابجا کند باز همان اتّفاق خواهد افتاد.
از طرف دیگر تغییرعالم مستلزم تغییر خداست. چون محال است معلول تغییر کند ولی علّت تامّه ی آن تغییر نکند.