بهشت

همسران زنان بهشتي

در بهشت به جاي حوري چه چيزي به زن ها مي دهند؟

در قرآن مجيد اين بشارت داده شده است كه مؤمنان در صورتى كه همسران و فرزندانشان نيز مؤمن باشند در كنار يكديگر خواهند بود.
1. «ادخلوا الجنّة انتم و ازواجكم تحبرون؛ وارد بهشت شويد شما و همسرانتان در نهايت شادباشى»، (سوره زخرف، 70). علامه طباطبايى در ذيل آيه شريفه مى‏گويد: منظور از زوج همان زنان با ايمانى هستند كه در دنيا بودند. (تفسير الميزان، 18 / ص 129)
2. «هم و ازواجهم فى ظلال على الارائك متكؤن؛ آنها و همسرانشان در سايه‏هاى قصرها و درختان بهشتى بر تختها تكيه كرده‏اند».(يس / 56)

اولين بهشتيان

اولين و دومين زن و مردي كه وارد بهشت مي شوند كدامند؟

از برخي روايات اين گونه استفاده مي شود که اولين مردي که داخل بهشت مي شود اميرالمؤمنين(ع) است. همچنين در برخي روايات که عمده از طريق اهل سنت روايت شده است اين گونه آمده است که پيامبر(ص) به اميرالمؤمنين مي فرمايد: من و تو و امام حسن و امام حسين اولين کساني هستيم که داخل بهشت مي شويم در حالي که زنان ما نيز با ما هستند (بحار، ج 8، ص 4، ح 4 - ج 8، ص 6، ح 9 - ج 23، ص 235 - ج 27، ص 141، ح 145)

فرق بهشت فردوس با بهشت معمولي

بهشت فردوس چه فرقي با بهشت معمولي دارد؟

مقصود از بهشت فردوس بالاترين درجه بهشت است. از حضرت رسول (ص) روايت شده كه «بهشت را صد درجه است و ميان هر درجه با درجه ديگر به مقدار فاصله آسمان است با زمين، بالاترين درجه آن فردوس است كه چهار رود بزرگ بهشت از آن مى جوشد و هرگاه از خداوند مسئلت و حاجتى داشتيد فردوس را از حضرتش درخواست نمائيد.(مجمع البيان)
اميرالمؤمنين (ع) در وصف بهشت چنين مى فرمايد : درجاتى است كه هر يك بر ديگرى برترى خاص خود را دارد و جايگاههائى كه با يكديگر متغايرند، نعمتهايش پايان نپذيرد و ساكنان آن هرگز از آن كوچ نكنند، جاويدانند كه براى هميشه در عنفوان جوانى در آن بزيند، وطن گزينان كه هيچگاه نوميدى نداشته باشند.(1)

خلود در بهشت

آيا بهشتيان و جهنميان براي هميشه در بهشت و جهنم مي مانند؟ آيا دچار روز مرّگي نمي شوند؟ آيا ديدن زيبايي هاي بهشت و زشتي هاي جهنم برايشان عادي نخواهد بود؟

ابدي بودن آخرت مساوي با يکنواختي و کسالت آفريني نيست در جهان آخرت انسانها دو دسته هستند:
1. عده بسيار کمي که مخلد در آتشند. مسلما سراي آخرت براي آنها مطلوب نيست اما نه به خاطر يکنواختي اش، بلکه به خاطر آن که آخرت خود را به دست خود خراب نموده و نقطه مطلوبي در آن ايجاد نکرده و پيش نفرستاده اند.
2.

انسان و بهشت

چه مي شد اگر خداوند از همان ابتدا همه انسان ها را در بهشت قرار مي داد؟

نخست بايد دانست؛ فرجام بهشت يا دوزخ براي انسان از مقوله «شدني» هاست يعني ما بايد به اين دنيا بياييم تا بهشتي يا جهنمي «بشويم» و ظرف وجود ما با حضور در اين دنيا و طي مراحل علمي و عملي او گذر از فراز و نشيب ها شكل مي گيرد. بنابراين تا به دنيا نياييم پاداش و كيفر معنا پيدا نمي كند.
براي روشن شدن پاسخ , بايد به چند نكته توجه داشت :