امام شناسی

معرفت اهل بيت(ع)

چگونه ممکن است بتوان اهل بيت(ع) را درک کرد؟

درک اهل بيت آنچنان که هستند کار ساده و راحتي نيست چنان که پشت صفحه آنچه به عنوان تئوري و کلي مي توان گفت چند امر است:

الف-شناخت مقامات اهل بيت (ع):
اولين گام در درک هر فردي شناخت مقامات و ابعاد وجودي آنها است در اين زمينه لااقل آيات مربوط به اهل بيت (ع) و همين طور روايات وارده درباره آنان مورد دقت و بررسي قرار گيرد و همين طور سخنان مخالفان در باب آنان مورد توجه قرار گيرد که در اين جا به نمونه هاي اشاره مي شود:

ارتباط «انسان كامل» با اسم اعظم

ارتباط «انسان كامل» با اسم اعظم الهى چگونه است؟

انسان كامل، مانند آينه‏اى است كه در پهنه نظام كيهانى، گسترده است و خدا را به خوبى نشان مى‏دهد. از عالم عقل تا آخرين ذره مادى- در قوس نزول- و از نازل‏ترين ذرّه تا عالى‏ترين دُرّه نادره عقلى- در قوس صعود- كشيده است و به همين جهت، همه اسما و اوصاف الهى را نشان مى‏دهد.

تفاوت پيامبر با امام

تفاوت پيامبر با امام در چه مواردى است؟

«شأن نبى» آن است كه راه را بر مردم آشكار كند؛ امّا امام، مردم را راهبرى مى‏كند و به پيمودن راه وا مى‏دارد. براين اساس مقام امامت از نبوت بالاتر است و به همين دليل، ابراهيم خليل، مدت‏ها پس از آنكه به پيامبرى رسيد و پس از پيروزى در امتحان‏هاى متعدد، به مقام امامت نايل آمد. «2» برترى مقام امامت از مقام نبوت، به معناى آن نيست كه شخص «امام»، از شخص «نبى» برتر و بالاتر است؛ زيرا بسيارى از پيامبران- از جمله پيامبر اسلام- علاوه بر مقام «نبوت»، داراى مقام «امامت» نيز بوده‏اند.

چيستى امامت‏

امامت چيست، چه اركانى دارد و دغدغه اصلى در امامت كدام است؟

معناى لغوى‏
«امامت» در لغت؛ پيشوايى «1»، پيشروى، زمامدارى و رهبرى همگانى است. «2» «امام» نيز به معناى پيشوا، پيشرو، الگو، راهنما و كسى يا چيزى است كه پيروى مى‏شود. «3»
معناى اصطلاحى‏
«امامت» در اصطلاح علم كلام عبارت است از: «جانشينى از پيامبر اسلام در زمامدارى و رهبرى فراگير امت در امور دينى و دنيوى و حفظ و حراست از دين به گونه‏اى كه پيروى از امام بر همه امت واجب است».
براساس اين تعريف مؤلفه‏هاى اساسى امامت عبارت است از:
يك. جانشينى پيامبر
امام كسى است كه پس از پيامبر بر مسند او مى‏نشيند.
قيد جانشينى از پيامبر را غالب متكلمان شيعى تصريح كرده‏اند.

امامت در نگاه شيعه و سنى‏

اختلاف شيعه و سنى درباره امامت چيست و از كجا نشأت مى‏گيرد؟

به رغم آنكه شيعه و سنى هر دو امامت را امرى لازم و اجتناب‏ناپذير مى‏دانند، و نيز اينكه هر دو تعاريف به ظاهر مشابهى از امامت دارند، اما در عين حال تفاوت‏هايى بنيادين در ديدگاه آنها وجود دارد كه نشانگر دو هويت متفاوت تحت يك نام است. عمده اين تفاوت‏ها عبارت است از:
يك. تفاوت در كاركرد امامت‏
امامت در نگرش شيعه تداوم راه نبوت در دوران خاتميت و در نگاه اهل سنت صرفاً يك تئورى حكومت است. از نظر شيعه و سنى پيامبر صلى الله عليه و آله حداقل داراى سه مقام بوده:
1. دريافت و ابلاغ وحى رسالى‏
2. تبيين معصومانه و بدون خطاى وحى‏
3. زمامدارى و مديريت كلان جامعه اسلامى.