امام علی(ع)

آيه ابلاغ واثبات امامت

استدلال شيعه بر امامت به آيه شريفه «يا اَيُهاَ الرَسول بَلِّغ ما اُنزِلَ اِلَيك...» چگونه است؟

خداوند در اين آيه مي‎فرمايد ـ مائده/67 «يا آيُهَا الرَسولُ بَلِّغ ما ا‘نزِلَ اِلَيكَ مِن رَبِكَ وَاِن لَم تَفعَل فَما بَلًغتَ رِسالَتُه» (اينجا لحن خيلي شديد است) [اي پيامبر! آنچه را كه بر تول نازل شد، تبليغ كن و اگر تبليغ نكني رسالت الهي را تبليغ نكرده‎اي.] مفاد اين آيه آنچنان شديد است كه مفاد حديث «مَن ماتَ وَ لَم يَعْرِف اِمامَ زَمانِهِ ماتَ ميتَهً جاهِلِيَةً». اجمالاً خود آيه نشان مي دهد كه موضوع آنچنان مهم است كه اگر پيغمبر تبليغ نكند، اصلاً رسالتش را ابلاغ نكرده است.

کندن در خيبر

كندن در خيبر توسط علي(ع) اخه در یه قلعه آن قدر كوچك نيست كسي از جا درش بیاره اگه معجزه مي گن تا جايي كه شنيدم معجزه واسه پيامبر است نه ائمه(ع)؟

mazhabi08.jpg

علم امام علي(ع) وشكستن پهلوي فاطمه(س)

چرا حضرت علي(ع) با اينکه از همه چيز مثلا هفت طبقه زيرزمين خبر داشته اما نمي دانست که بازوهاي همسرش فاطمه ستم ديده است، چرا؟

روایات اهل بیت (ع) صراحت در این معنا دارد که آن بزرگواران به هر آنچه زیر عرش خدا است ، عالم بوده اند. لذا یقیناً آن حضرت از ستمی هم که بر حضرت فاطمه (خیرالنساء العالمین عصمت الله کبری) شده بود خبر داشتند و هیچ دلیلی نیست که نشان دهد آن بزرگوار از این ماجرا بی خبر بوده اند.
امّا باید توجّه داشت که علم اهل بیت (ع) بر دو گونه است ؛ علم امامت و علم عادی بشری. ایشان از آن حیث که امام و حجّت بالغه ی خداوند متعالند دارای علم امامت بوده خزانه ی علم خدا می باشند. امّا این علم ، علم انفعالی نبوده علم فعلی است ؛ یعنی این علم به هیچ وجه آن بزرگوران را متأثّر نکرده و وادار به عکس العمل نمی نماید.

سكوت امام علي(ع)

آيا خانه‏نشينى و سكوت حضرت على(ع) در زمان خلافت خلفاى سه‏گانه تقرير وامضأ كارهاى آنها نبوده است؟

الف - خانه نشيني آن حضرت تقرير به حساب نمي‏آيد به دلايل زير:
1 - اين خانه نشيني تحميلي بوده است و در صورت وجود شرايط رهبري و زعامت سياسي و اجتماعي هرگز آن حضرت در خانه نمي‏نشستند.
2 - خانه نشيني آن حضرت به معناي‏سكوت نبود؛ از اين رو در موارد ممكن همواره نظرات خود را ابراز مي‏داشتند.
3 - سكوت زماني تقرير است كه از آن رضايت معصوم(ع) نسبت به عمل انجام شده انتزاع گردد و در صورتي كه سكوت به علت عدم امكان مخالفت يا رعايت مصالح‏اهم باشد تقرير نخواهد نبود.

اولین مسلمان

نخستين كسي كه به پيامبر اسلام (ص) ايمان آورد و دست بيعت در دست او گذاشت كه بود؟

تمام امت اسلامي متفقند كه از ميان زنان خديجه كبري (س) نخستين نفر بود و امّا از ميان مردان ، با اينكه عدّه‏اي اصرار دارند مسأله را پيچيده و قابل بحث و گفتگو قرار دهند از مطالعة مجموع احاديث و تواريخ ترديدي براي يك ناظر بي‏طرف باقي نمي‏ماند كه نخستين فرد، علي بن ابي طالب (ع) بود.
او اوّلين كسي بود كه تصديق پيامبر اسلام (ص) كرد، و نخستين كسي بود كه با او بيعت نمود، و نخستين كسي بود كه با او نماز خواند و ركوع و سجود بجا آورد.
پيام قرآن ج 9، حضرت آيت الله مكارم شيرازي و ساير همكاران