امام حسین (ع) و عاشورا

فلسفه گريه و عزاداري

می خواهم بدانم که چرا باید برای امام حسین(ع) و دیگر امامان(ع) گریه کنم و ناراحت باشم؟ اصلا فلسفه و حکمت گریستن و ناراحت شدن برای امامان(ع) چیست؟

برخى از روايات در خصوص گريه بر امام حسين(ع) عبارت است از. امام معصوم(ع) فرمود: «هر چشمى در روز قيامت به جهت سختى‏ها، گريان است؛ مگر چشمى كه بر امام حسين(ع) گريسته باشد، اين چشم خندان و بشاش است».الخصائص الحسينيه، ص 140.
امام رضا(ع) مى‏فرمايد: «گريه بر امام حسين(ع) گناهان بزرگ را محو مى‏كند».مسند امام رضا(ع)، ج 2، ص 27 .
امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «كسى كه به ياد امام حسين(ع) به مقدار بال مگسى، اشك از چشمانش جارى شود؛ ثوابش بر خداوند است و خداوند به كمتر از بهشت براى او راضى نمى‏شود»بحارالانوار، ج 44، ص 291.

علم امام حسین و مصائب وی

من اگر بدانم فردا به جای 1000 تومان امروز 10000 تومان به من خواهند داد در کمال احتیاج تا فردا صبر می کنم. اگر امام حسین(ع) از نعمات بهشت و حکمت خدا مطمئن بود از تکه تکه کردن علی اصغرش(ع) ناراحت می شد؟ اگر در انتهای سفر به قله اورست متوجه شوید در سمت دیگر پله وجود دارد و راهنما به شما نگفته ناراحت می شوید؟


اولا: ناراحتي امام از کشته شدن اولاد و اصحابش منافاتي با رضايت او از خواست خدا ندارد. امام يک انسان است. يک انسان کامل که در تمام شئون انساني در حد کمال است. همان طور که امام عقل کل است، عاطفه کل نيز هست. با اين تفاوت که مردم عادي کنترل چنداني روي عواطف خود ندارند و گاه عاطفه آنها بر عقل آنها غلبه مي کند. ولي در امام عاطفه در محدوده خود عمل مي کند و عقل در محدوده خود.
اجازه بدهيد که مثال شما را کمي تغيير دهيم.اگر به شما بگويند که جراحي حاضر است براي آزمايش پاهاي شما را با پتک خرد کند و دوباره عين روز اول ترميم کند و يک ماشين مدل بالا به شما بدهد.

گريه بر امام حسين(ع)

اگركسي بگويد كه الان زمان گريه كردن به امام حسين(ع) نيست! گريه كردن كهنه و قديمي شده! چه جوابي و پيشنهادي مي كنين!

برخى از روايات در خصوص گريه بر امام حسين(ع) عبارت است از: 1. امام معصوم(ع) فرمود: «هر چشمى در روز قيامت به جهت سختى‏ها، گريان است؛ مگر چشمى كه بر امام حسين(ع) گريسته باشد، اين چشم خندان و بشاش است».الخصائص الحسينيه، ص 140.
امام رضا(ع) مى‏فرمايد: «گريه بر امام حسين(ع) گناهان بزرگ را محو مى‏كند».مسند امام رضا(ع)، ج 2، ص 27 .
امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «كسى كه به ياد امام حسين(ع) به مقدار بال مگسى، اشك از چشمانش جارى شود؛ ثوابش بر خداوند است و خداوند به كمتر از بهشت براى او راضى نمى‏شود».بحارالانوار، ج 44، ص 291.

فلسفه عزاداري

مي خواستم بدونم چرا بايد براي معصومين(ع) عزاداري کرد؟ مگر نه اينکه تمام تلاش هاي انسان هاي کامل فقط براي محبوبشون خداست و به گفته خود معصومين(ع) مرگ براي اون ها شيرينتر از عسله، چون محبوبشونو مي بينن و به لقاءالله مي رسن، آيا به نظر شما وقتي يکي به بزرگترين آرزوي خودش مي رسه و در طول عمرش هيچ لحظه اي از اون لحظه شيرين تر نيست بايد براش گريه کرد؟! به نظر من بايد براي خودمون گريه کنيم! نه براي اونا و به قول حضرت زينب(ع) که در توصيف حوادث کربلا فرمود: به جز زيبايي چيزي نديديم، آيا براي زيباترين لحظه يعني تسليم جان براي معشوق بايد گريه و زاري کرد؟ در حالي که عاشق مشتاقانه طالب چنين لحظه ايه، و اين لحظه شيرين ترين و شادمانه ترين لحظه زندگي اوست يعني ديدار محبوب.

فلسفه عزادارى بر اهل‏بيت(ع)

فلسفه عزاداري فقط برای امام حسین(ع) نه امامان دیگر

چرا براي امام حسين(ع) اين همه عزاداري مي شود ولي براي بقيه امام ها کمتر عزاداري مي شود. تفاوت بين عشق به امام حسين(ع) و گريه براي او با ديگر امام ها چيست؟

عاشورا و يا ايام ديگري كه براي امام حسين(ع) عزاداري مي‏شود، به پيروي از سنتي است كه خود ائمه اطهار(ع) به آن مبادرت نموده‏اند. علت مسأله اين نيست كه شيعه براي آن حضرت مقام برتري قائل شده باشد، بلكه به جهت اهميت والاي نهضت اباعبداللّه‏(ع) است كه الگويي تاريخي، تمام عيار و همه جانبه براي همه عصرها و نسل‏ها است. به عبارت ديگر قيام خونين حسيني و حوادث پس از آن سرمايه عظيم و گرانبهايي است كه با تمام توان بايد در پاسداشت و بزرگداشت آن كوشيد. هر اندازه نام و ياد حسين(ع) و خاطره‏هاي عاشورا بيشتر و بهتر زنده بماند، جوشش خون آن حضرت و قدرت انگيزش، انقلاب آفريني و سازندگي آن نيز بيشتر است.