امام حسین (ع) و عاشورا

فلسفه گريه و عزاداري

دوستم به گريه كردن در عزادارى سيدالشهداء اعتقاد ندارد چگونه او را راهنمائى كنم؟

,,.jpg
گريه كردن براي مصائب ائمه اهل بيت(ع) از بهترين اعمالي است كه باعث صفاي دل و تقرب به خداوند است و باعث تخفيف گناهان و آمرزش آنها مي‏شود. البته اين كار واجب نيست و همان رقت قلب هم بسيار خوب است.

بخشش قاتلان حسين(ع)

چرا خداوند دشمنان حسين(ع) (يزيد و يارانش) را در صورتي كه بعد از شهادت ايشان پي به اشتباه خود بردند و البته مختار آنها را قصاص كرد ولي خدا به آنها عذاب سخت مقدر كرد و هرگز بخشيده نشدند؟

بخشش از گناه تابع توبه است و هركس از گناه خود توبه حقيقي كند آمرزيده مي شود اما امثال يزيد هرگز كار خود را گناه تلقي نكرده و از آن توبه نكرده اند و پشيماني ظاهري آنها صرفا از جهت تاثير عملشان در رسوايي اينجهاني و سست شدن پايه هاي حكومت و يا نوعي فريب و ظاهرسازي بوده است نه به جهت پشيماني از مخالفت با حكم خدا.

معناي مظلوميت امام حسين(ع)

معناى اينكه «امام حسين(ع) مظلوم بود» چيست؟

«ظلم» در مقابل «عدل» به معناى ندادن حق كسى است كه صاحب حق است و امام حسين(ع) بدين جهت مظلوم تلقى مى‏شود كه حق ولايت و زعامت بر مسلمين - كه از بارزترين حق اباعبدالله - بود از آن حضرت ستانده شد. علاوه بر آنكه حقى نيز بر عموم مسلمانان داشت و آن عبارت بود از شناختن و محبت وى كه متأسفانه به جهت تبليغات سوء، موقعيت، معنويت و جايگاه رفيع و بلند ايشان نزد مسلمانان، ادا نگشت و با حجاب‏هاى ظلمانى چون جهالت، خباثت و خيانت، مقام منيع آن چهره ملكوتى پوشانده شد و آن جلوه الهى، به تمام ظهور و بروز نمايان نگشت!

گريه بر امام حسين(ع)

اگر قبول داريم كه حضرت سيدالشهداء با شهادت خويش به مقام فنا -كه بالاترين مرحله سلوك است- رسيده‏اند، ديگر اشك ريختن براى او چه معنا دارد؟

اين سخن از دو جهت ناصواب است: نخست آن كه حكمت گريه بر اباعبدالله(ع) تنها به جهت قربانى شدن، مظلوميت و به اسارت درآمدن خانواده ايشان نبود؛ ثانياً امامان(ع) پس از حضرت حسين(ع) - كه در مقام حق اليقين بودند و هيچ غيبى از آنان مستور نبود - علاوه بر توصيه به گريه بر اباعبدالله(ع)، خود نيز بر اين واقعه مى‏گريستند و مجالس سوگوارى برپا داشته و به ديگران نيز توصيه مى‏كردند. آيا آنان از حكمت‏ها و باطن ماجراى كربلا بى‏اطلاع بودند؟ به نظر مى‏رسد گريه بر اباعبدالله(ع)، حكمت‏هاى ديگرى نيز دارد، كه امامان اين گونه آن را به پيروان خود آموزش مى‏دادند.

شهادت مقدر شده برای امام حسين(ع) و بحث اختیار

آيا شهادت امام حسين عليه السلام يك عمل اختياري بود يا مقدر شده بود؟

مقدر بودن , نافي اختيار و به معناي جبري بودن نيست, زيرا تقدير الهي قابل تعلق به فعل اختياري است. به عبارت ديگر, اراده خداوند و مشيت او به اين ت علق گرفته است كه اگر امام حسين(ع) با اراده و اختيار خود, راه مبارزه با يزيد را برگزيند و همه دشواري هاي موجود در اين راه را با جان و دل بپذيرد و در برابر ستم يزيد سازش نكند و تا پاي مرگ ايستادگي نمايد, چنان مقام و جايگاه ارزشمندي را پيدا كند, ولي اگر برعكس تن به تسليم و سازش دهد و انجام وظيفه را فداي حفظ جان خود كند, هرگز به چنين مقام شامخي نايل نشود.